Σχεδόν 90 χρόνια μετά την εξαφάνιση της διάσημης αεροπόρου, Αμέλια Έρχαρτ, ερευνητές, επιστήμονες αλλά και ερασιτέχνες ερευνητές συνεχίζουν να προσπαθούν να λύσουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αεροπορίας, ξοδεύοντας μεγάλα ποσά.

Η πρώτη γυναίκα που πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό εξαφανίστηκε το 1937 στον Ειρηνικό κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας να κάνει τον γύρο του κόσμου. Μαζί της χάθηκαν το αεροπλάνο της, ένα Lockheed Electra, και ο πλοηγός της, Φρεντ Νούναν.

Το ενδιαφέρον γύρω από την υπόθεση παραμένει έντονο μέχρι σήμερα. Η δημοσιογράφος, Ρέιτσελ Χάρτιγκαν, που ακολούθησε το 2017 την ερευνητική ομάδα TIGHAR στο ακατοίκητο νησί Νικουμαρόρο για λογαριασμό του National Geographic, εξετάζει τις βασικές θεωρίες στο βιβλίο της «Lost: Amelia Earhart’s Three Mysterious Deaths and One Extraordinary Life».

Όπως σημειώνει, δεκάδες ερευνητές έχουν αφιερώσει χρόνια και μεγάλα ποσά προσπαθώντας να βρουν απαντήσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στις 2 Ιουλίου 1937, στις 10 το πρωί, το ασημένιο αεροπλάνο της Έρχαρτ απογειώθηκε από το Λαέ της σημερινής Παπούα Νέας Γουινέας. Εκείνη και ο Νούναν είχαν ήδη διανύσει περίπου 22.000 μίλια μέσα σε έναν μήνα.

Προορισμός τους ήταν το μικροσκοπικό νησί Χάουλαντ στον Ειρηνικό. Η πτήση θα διαρκούσε περίπου 18 ώρες και τα καύσιμα ήταν οριακά. Ωστόσο, το αεροπλάνο δεν έφτασε ποτέ.

Ο χειριστής ασυρμάτου στο πλοίο Itasca άκουσε τα ολοένα πιο αγωνιώδη μηνύματα της Έρχαρτ, χωρίς να μπορεί να επικοινωνήσει μαζί της. «Πρέπει να είμαστε πάνω σας, αλλά δεν σας βλέπουμε», ήταν ένα από τα τελευταία μηνύματα που καταγράφηκαν.

Η αμερικανική κυβέρνηση αναζήτησε το αεροπλάνο για 16 ημέρες πριν εγκαταλείψει την επίσημη επιχείρηση. Από τότε όμως έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες για το τι συνέβη.

Η θεωρία της σύλληψης από τους Ιάπωνες

Μία από τις πρώτες θεωρίες που εμφανίστηκαν υποστήριζε ότι η Έρχαρτ και ο Νούναν συνελήφθησαν από τις ιαπωνικές δυνάμεις. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, το αεροπλάνο έχασε την πορεία του και κατέληξε είτε στη Σαϊπάν είτε στα Νησιά Μάρσαλ, που τότε βρίσκονταν υπό ιαπωνικό έλεγχο. Από εκεί προέκυψαν διάφορες εκδοχές: ότι εκτελέστηκαν, ότι πέθαναν στη φυλακή ή ακόμα και ότι η Έρχαρτ επέστρεψε μυστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες με άλλη ταυτότητα.

Παρά τις φήμες και ορισμένες μαρτυρίες, πολλά από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν αποδείχτηκαν αβάσιμα.

Η θεωρία του ναυαγού σε απομονωμένο νησί

Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι η Έρχαρτ κατάφερε να προσγειωθεί σε κοραλλιογενή ύφαλο κοντά στο νησί Νικουμαρόρο, περίπου 400 μίλια νότια του στόχου της.

Η ομάδα TIGHAR πραγματοποιεί αποστολές στην περιοχή από το 1989. Στο νησί έχουν εντοπιστεί ενδείξεις ότι κάποιος μπορεί να έζησε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα, όπως σημεία φωτιάς, γυάλινα δοχεία, καθρέφτης και κοχύλια ανοιγμένα με τρόπο που δεν συνηθίζεται από τους κατοίκους των νησιών του Ειρηνικού.

Κατά τη διάρκεια αποστολής το 2017, σκυλιά εκπαιδευμένα να εντοπίζουν οστά έδειξαν ότι μπορεί να υπήρχαν ανθρώπινα λείψανα στην περιοχή, αλλά παρά τις ανασκαφές δεν βρέθηκε τίποτα.

Η θεωρία της συντριβής στον Ειρηνικό

Η πιο πιθανή εξήγηση για πολλούς ερευνητές είναι ότι η Έρχαρτ δεν κατάφερε να εντοπίσει το νησί Χάουλαντ, εξαντλήθηκαν τα καύσιμα και το αεροπλάνο κατέπεσε στον Ειρηνικό. Υπήρχαν αρκετοί παράγοντες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο λάθος. Η Έρχαρτ και ο Νούναν δεν γνώριζαν καλά τη χρήση του εξοπλισμού ραδιοεντοπισμού, ενώ δεν χρησιμοποιούσαν και κώδικα Μορς, γεγονός που δυσκόλευε την επικοινωνία, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της nypost.

Επιπλέον, οι αεροπορικοί χάρτες του Νούναν ήταν παλιοί και τοποθετούσαν το νησί Χάουλαντ περίπου έξι μίλια ανατολικότερα από την πραγματική του θέση. Παρά τις δεκαετίες ερευνών, το αεροπλάνο δεν έχει βρεθεί ποτέ. Εταιρείες θαλάσσιων ερευνών συνεχίζουν τις αποστολές στον Ειρηνικό, με υψηλό κόστος και μεγάλη διάρκεια.

Ωστόσο, ορισμένα μέλη της οικογένειας της Έρχαρτ πιστεύουν ότι η αναζήτηση θα πρέπει να σταματήσει. Η ανιψιά της, Έιμι Κλέπνερ, έχει δηλώσει ότι τα χρήματα που δαπανώνται για τις έρευνες θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για να βοηθήσουν ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Όπως σημειώνει και η συγγραφέας Ρέιτσελ Χάρτιγκαν, η εμμονή με το μυστήριο της εξαφάνισης συχνά επισκιάζει την ίδια την προσωπικότητα της Έρχαρτ. «Όταν συζητάμε συνεχώς τι της συνέβη, ξεχνάμε ποια ήταν», αναφέρει. «Και ήταν μια πραγματικά συναρπαστική προσωπικότητα».