Ένα νεοανακαλυφθέν απολίθωμα που βρέθηκε στην έρημο Σαχάρα έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι οι ερευνητές ήρθαν αντιμέτωποι με κάτι που θυμίζει έντονα έναν πραγματικό δράκο. Πρόκειται για ένα τεράστιο κρανίο, στο μέγεθος κεφαλιού ενήλικου ανθρώπου, το οποίο εντοπίστηκε στην Αφρική και διαθέτει μακρύ, ερπετοειδές σαγόνι γεμάτο αιχμηρά δόντια στο μέγεθος ανθρώπινου χεριού, καθώς και διογκωμένο ρύγχος που παραπέμπει έντονα σε κροκόδειλο.
Το κρανίο φέρει επίσης ένα γιγαντιαίο κέρατο πάνω από τα μάτια και αιχμές στο πίσω μέρος της κεφαλής, στοιχεία που κάνουν το ζώο να μοιάζει εντυπωσιακά με τα ιπτάμενα πλάσματα που συναντά κανείς σε αρχαίους θρύλους ανά τον κόσμο. Το απολίθωμα ανακαλύφθηκε από ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Σικάγο και ανήκει σε ένα νέο είδος που ονομάστηκε Σπινόσαυρος μιραμπίλις (Spinosaurus mirabilis), δηλαδή «εκπληκτική σαυροειδής με άκανθες».
Ο τεράστιος αυτός θηρευτής έζησε πριν από περίπου 95 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Κρητιδική Περίοδο, σε μια εποχή που, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η σημερινή Σαχάρα ήταν μια καταπράσινη, δασώδης περιοχή με ποτάμια και εσωτερικά υδάτινα δίκτυα, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τις αρχαίες θάλασσες. Ο Σπινόσαυρος μιραμπίλις, γνωστός και με το προσωνύμιο «ερωδιός της κόλασης», εκτιμάται ότι είχε μήκος περίπου 12 μέτρα και βάρος από 4,5 έως 6,5 τόνους, ενώ τα απολιθώματα δείχνουν ότι μπορούσε να στέκεται σε νερά βάθους έως και δύο μέτρων για να ψαρεύει.
Οι ερευνητές θεωρούν ότι το εντυπωσιακό αυτό πλάσμα ανήκει στην οικογένεια των σπινοσαυρίδων, μιας ομάδας δεινοσαύρων με χαρακτηριστικά που θυμίζουν κροκόδειλο, με μεγάλο ύβο ή ιστιοειδή δομή κατά μήκος της ράχης και την ικανότητα να κινούνται στα δύο ισχυρά πίσω πόδια τους, έχοντας μικρότερα μπροστινά άκρα. Το συγκεκριμένο είδος διέθετε μια οστέινη προεξοχή ύψους περίπου 50 εκατοστών ανάμεσα στα μάτια, την οποία η επιστημονική ομάδα παρομοίασε με καμπύλο σπαθί τύπου σιμιτάρι.
Η ανακατασκευή του τεράστιου κρανίου, με το μακρύ σαγόνι, τα αλληλοεμπλεκόμενα δόντια και το καμπύλο, σπαθοειδές οστέινο έμβλημα, αποκάλυψε ένα πλάσμα που μοιάζει εντυπωσιακά με τις μυθικές απεικονίσεις ενός άγριου, πύρινου δράκου. «Αυτό είναι ξεκάθαρα κεφάλι δράκου», σχολίασε ένας χρήστης στο διαδίκτυο, ενώ άλλος πρόσθεσε: «Απλώς πείτε ότι είναι δράκος».
Παρά τους ισχυρισμούς του κοινού, επιστήμονες και μουσεία συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι οι δράκοι, τα φτερωτά, δεινοσαυρόμορφα πλάσματα που εμφανίζονται σε σειρές όπως το Game of Thrones, δεν υπήρξαν ποτέ και ότι οι σχετικές ιστορίες πιθανότατα βασίζονται σε παρατηρήσεις μεγάλων ερπετών. Μάλιστα, το Παιδικό Μουσείο της Ινδιανάπολης αναφέρει στην ιστοσελίδα του πως «δεν υπάρχει απολύτως καμία ένδειξη στη φύση ή στο απολιθωμένο αρχείο που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο».
Επισήμως, ο παλαιοντολόγος του Πανεπιστημίου του Σικάγο, Πολ Σέρενο, και η ομάδα του θεωρούν ότι το πλάσμα είναι μέλος της οικογένειας των σπινοσαυρίδων, μιας ομάδας μεγάλων σαρκοφάγων δεινοσαύρων που έζησαν μεταξύ 95 και 130 εκατομμυρίων ετών πριν. Ανάμεσά τους περιλαμβάνεται και ο διάσημος Σπινόσαυρος, γνωστός για το χαρακτηριστικό κεφάλι που θυμίζει κροκόδειλο και το τεράστιο ιστίο στην πλάτη του. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, οι ερευνητές εκτιμούν ότι υπήρχαν από 10 έως 17 διαφορετικά είδη αυτού του προϊστορικού θηρευτή, με το νέο απολίθωμα να αποτελεί το πιο πρόσφατο που έχει έρθει στο φως.
«Η ανακάλυψη ήταν τόσο ξαφνική και συγκλονιστική που μας φόρτισε συναισθηματικά», δήλωσε ο Πολ Σέρενο. «Θα θυμάμαι για πάντα τη στιγμή που μαζευτήκαμε γύρω από έναν φορητό υπολογιστή για να δούμε το νέο είδος για πρώτη φορά». Ο δεινόσαυρος αυτός ξεχώριζε από άλλους μεγάλους θηρευτές, όπως ο Τυραννόσαυρος Ρεξ ή ο Αλλόσαυρος, χάρη στην προσαρμοστικότητά του, ιδιαίτερα στο ψάρεμα και στη ζωή κοντά στο νερό.
Το εύρημα θεωρείται ότι διαθέτει το ψηλότερο κρανιακό έμβλημα που έχει καταγραφεί ποτέ ανάμεσα σε όλους τους σαρκοφάγους δεινόσαυρους, γνωστούς και ως θηρόποδα. «Ο μονόκερος των σπινοσαυρίδων», σχολίασε χαρακτηριστικά ένας χρήστης για το μοναδικό κέρατο του απολιθώματος, ενώ άλλος υποστήριξε ότι «οι αρχαίοι σίγουρα συνάντησαν κάτι τέτοιο, γιατί αυτό είναι ξεκάθαρα δράκος».
Η ανακάλυψη σε μια περιοχή μακριά από τη θάλασσα ενδέχεται να ανατρέψει όσα ήταν μέχρι σήμερα γνωστά για την ανάγκη των σπινοσαυρίδων να ζουν αποκλειστικά κοντά σε ακτές και ωκεανούς, όπως αναφέρει η Daily Mail. Το συγκεκριμένο σημείο όπου βρέθηκε ο Σπινόσαυρος μιραμπίλις είχε παραμείνει εντελώς ανεξερεύνητο από επιστήμονες για περισσότερα από 70 χρόνια, μέχρι τις πρόσφατες αποστολές του 2019 και του 2022.
Τη δεκαετία του 1950, Γάλλοι γεωλόγοι που εξερευνούσαν τη σημερινή περιοχή του Νίγηρα είχαν εντοπίσει ένα μόνο, σπαθοειδές δόντι, παρόμοιο με εκείνα μεγάλων σαρκοφάγων όπως ο Καρχαροδοντόσαυρος, ένα πλάσμα με εξωτερική ομοιότητα με τον Τ. Ρεξ. Παρότι η ανακάλυψη είχε καταγραφεί, δεν υπήρξαν στοιχεία ότι κάποιος επέστρεψε ποτέ σε αυτή την εξαιρετικά απομονωμένη περιοχή, γεμάτη αμμώδεις εκτάσεις και μακριά από δρόμους ή οικισμούς.
Ο Πολ Σέρενο αποφάσισε τελικά να εντοπίσει το χαμένο αυτό σημείο με τη βοήθεια ενός ντόπιου οδηγού της φυλής Τουαρέγκ, ο οποίος, κινούμενος με μοτοσικλέτα, ισχυρίστηκε ότι γνώριζε περιοχές όπου μεγάλα απολιθωμένα οστά ήταν ορατά μέσα στην άμμο.
