Ένα απομονωμένο νησί στα ανοιχτά της νοτιοδυτικής Ουαλίας αναζητά εθελοντές που θα ζήσουν εκεί για μήνες χωρίς να πληρώνουν ενοίκιο, με αντάλλαγμα τη συμμετοχή σε δράσεις προστασίας της άγριας ζωής. Το νησί Σκόμερ προσφέρει δωρεάν διαμονή και έξοδα μετακίνησης σε όσους είναι πρόθυμοι να αναλάβουν, μεταξύ άλλων, την απαιτητική καταμέτρηση των παπαγάλων της θάλασσας, ενός είδους που απειλείται με εξαφάνιση.
Το νησί Skomer, έκτασης 1,13 τετραγωνικών μιλίων (2,92 τ.χλμ.), βρίσκεται ανοιχτά του Pembrokeshire, στη νοτιοδυτική Ουαλία, και διαχειρίζεται από το Wildlife Trust of South and West Wales (WTSWW). Πρόκειται για εθνικό φυσικό καταφύγιο, γνωστό για τη μοναδική βιοποικιλότητά του και τον κομβικό ρόλο που διαδραματίζει στην προστασία θαλασσοπουλιών.
Οι επιλεγμένοι εθελοντές θα έχουν τη δυνατότητα να διαμείνουν στο νησί για αρκετούς μήνες, κατά την άνοιξη, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο, συμμετέχοντας σε δράσεις διατήρησης της άγριας ζωής. Αν και οι θέσεις είναι άμισθες, το WTSWW προσφέρει δωρεάν διαμονή, κάλυψη εξόδων μετακίνησης από και προς το νησί εντός του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και οικονομικό επίδομα ύψους 200 έως 400 λιρών.
Κεντρικό μέρος των καθηκόντων αποτελεί η καταμέτρηση των puffins, που είναι οι «παπαγάλοι της θάλασσας» και ανήκουν στο γένος πουλιών «φρατερκούλα». Το συγκεκριμένο είδος περιλαμβάνεται στον Κόκκινο Κατάλογο της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) ως είδος προς εξαφάνιση. Όπως εξηγεί ο υπεύθυνος επισκεπτών του νησιού, Ρομπ Νοτ, πρόκειται για «απολύτως εμβληματικά πουλιά», των οποίων η καταμέτρηση είναι απαιτητική αλλά κρίσιμη.
Η διαδικασία πραγματοποιείται περίπου δύο ώρες πριν από τη δύση του ηλίου, όταν μεγάλος αριθμός puffins επιστρέφει στη στεριά. «Χωρίζουμε το νησί σε τομείς και μετράμε όσα βρίσκονται στην ξηρά, στη θάλασσα αλλά και στον αέρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παρά τη γενικευμένη μείωση των παγκόσμιων πληθυσμών, πέρυσι στο Σκόμερ καταγράφηκε αριθμός-ρεκόρ 43.626 puffins. Η αύξηση αποδόθηκε στην αφθονία τροφής στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή και στην απουσία θηρευτών, όπως αρουραίοι και αλεπούδες.
Πέρα από τα puffins, το νησί φιλοξενεί περίπου 350.000 ζευγάρια manx shearwaters (θαλασσοπούλια της οικογένειας των procellariidae), επίσης χιλιάδες guillemots (θαλασσοπούλια της οικογένειας auk), καθώς και πολλά razorbills (θαλασσοπούλια της οικογένειας των αλκιδών), καθιστώντας το έναν από τους σημαντικότερους βιότοπους θαλασσοπουλιών στη Βρετανία.
Σύμφωνα με την αγγελία, την άνοιξη το έργο επικεντρώνεται στην αναπαραγωγή των θαλασσοπουλιών και στις καταμετρήσεις, το καλοκαίρι στην επιβίωση των νεοσσών, ενώ το φθινόπωρο η προσοχή στρέφεται στην παρακολούθηση των γκρίζων φωκιών και άλλων ειδών, όπως τρωκτικά, ερπετά, κητώδη και νυχτοπεταλούδες.
Οι εθελοντές εργάζονται στο νησί για περίπου τρεις μήνες κάθε φορά, από τα τέλη Μαρτίου έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, ενώ η θέση παρακολούθησης θαλασσοπουλιών καλύπτει την περίοδο από τις 23 Μαΐου έως τις 23 Ιουνίου. Στα καθήκοντα περιλαμβάνεται και η υποστήριξη της καθημερινής λειτουργίας του νησιού, καθώς και η υποδοχή περίπου 25.000 επισκεπτών ετησίως.
Η Marine Conservation Society έχει χαρακτηρίσει τα νερά γύρω από το Σκόμερ και τη χερσόνησο Μαρλόες ως τη μοναδική θαλάσσια ζώνη προστασίας στην Ουαλία.
Το Σκόμερ απέχει περίπου ένα μίλι από τις ακτές του Πεμπρόκσιρ. Δεν διαθέτει καταστήματα και όσοι το επισκέπτονται πρέπει να φέρνουν τις δικές τους προμήθειες. Μόνιμοι κάτοικοι δεν υπάρχουν, ωστόσο εποχικό προσωπικό του WTSWW διαμένει εκεί έως και εννέα μήνες τον χρόνο, ενώ περιορισμένες διανυκτερεύσεις είναι δυνατές μέσω ξενώνα του οργανισμού.
Η πρόσβαση στο νησί γίνεται με πλοίο, με δρομολόγια κάθε 30 λεπτά από τις 10:00 έως τις 12:00 από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο, και επιστροφές μετά τις 15:00. Τον Σεπτέμβριο τα δρομολόγια είναι περιορισμένα και δεν πραγματοποιούνται ημερήσιες μετακινήσεις τις Παρασκευές, σύμφωνα με το BBC.
