Η απόλυτη κατάρρευση του ιταλικού ποδοσφαίρου συνεχίζεται. Η Αταλάντα ηττήθηκε με 6-1 από την Μπάγερν στο Μπέργκαμο, υπογραμμίζοντας το χάσμα ανάμεσα στη Serie A και τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Σε δύο εβδομάδες, ο Τζενάρο Γκατούζο θα αντιμετωπίσει τον επαναληπτικό αγώνα με τη Βόρεια Ιρλανδία για τα πλέι οφ του Μουντιάλ, με την Εθνική Ιταλίας να γίνεται το τελευταίο καταφύγιο της χώρας.
Το Champions League αποκάλυψε με τον πιο σκληρό τρόπο τις αδυναμίες των ιταλικών ομάδων: η τεχνική, η ταχύτητα και ο ρυθμός των αντιπάλων ήταν συντριπτικά ανώτεροι. Παίκτες όπως οι Ολίσε, Γκνάμπρι, Μουσιάλα, Κίμιχ έμοιαζαν εξωγήινοι. Το ίδιο είχε παρατηρηθεί και στις αναμετρήσεις της Γιουβέντους και της Ιντερ, επηρεάζοντας και τα αστέρια της Εθνικής όπως οι Οσιμεν και Χογκ.
Η απώλεια ανταγωνιστικότητας επηρεάζει τώρα το play-off για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Χωρίς κορυφαίους επιθετικούς, ο Γκατούζο θα βασιστεί στο δίδυμο Κεν – Ρετέγκι, με τον Εσπόζιτο ως εναλλακτική λύση. Σημαντικοί παράγοντες θα είναι επίσης ο Ντιμάρκο, καθώς και οι τρεις καλύτεροι Ιταλοί που αγωνίζονται στην Premier League: Ντοναρούμα, Τονάλι και Καλαφιόρι. Η σταθερή απουσία βασικών παικτών από τις εθνικές ομάδες και η εξάρτηση των συλλόγων από ξένους παίκτες υπογραμμίζει το πρόβλημα.
Η Μπάγερν απέδειξε ότι βρίσκεται σε άλλο επίπεδο. Η Αταλάντα υπέστη πλήρη συντριβή, ενώ Νάπολι, Ιντερ, Γιουβέντους και Αταλάντα δέχθηκαν κατά μέσο όρο 2-3,5 γκολ ανά παιχνίδι στα ευρωπαϊκά ματς, αποδεικνύοντας τη σοβαρή αδυναμία των ιταλικών αμυνών. Τραυματισμοί όπως αυτός του Ντι Λορέντσο o και οι αμφιλεγόμενες εμφανίσεις του Μπαστόνι εντείνουν τις αμφιβολίες. Ο Γκατούζο προσπαθεί να καλύψει τα κενά φέρνοντας στο κέντρο τον Βεράτι, αλλά οι τραυματισμοί και η κακή κατάσταση πολλών παικτών περιορίζουν τις επιλογές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Εθνική Ιταλίας είναι πλέον το τελευταίο χαρτί του ιταλικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα πρέπει να επιδείξει ψυχραιμία, να αντιμετωπίσει τα πλέι οφ και να δείξει ότι ακόμα υπάρχει ελπίδα για επιστροφή στις κορυφαίες διοργανώσεις.
