Και μόνο το γεγονός ότι μπήκε ο Φεβρουάριος και ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί η ακριβής ημερομηνία της συνάντησης του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν, σηματοδοτεί τη δυσκολία του επικοινωνιακού χειρισμού αλλά και της ουσίας που διέπουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Αν τελικά επιβεβαιωθεί ότι η συνάντηση θα γίνει στις 11 Φεβρουαρίου, όπως λένε οι πληροφορίες από την τουρκική πλευρά, αυτή θα γίνει στη σκιά των δύο τουρκικών NAVTEX που ανακοινώθηκαν ως «δείγμα καλής θέλησης» ότι θα γίνουν από ορισμένου σε αορίστου χρόνου.

«Η συνάντηση είναι αναγκαία για την ανανέωση των διαύλων επικοινωνίας»

Διπλωματικές πηγές αναγνωρίζουν το δύσκολο momentum, όμως θεωρούν ότι η συνάντηση είναι αναγκαία για την ανανέωση των διαύλων επικοινωνίας, πολύ περισσότερο που οι περιφερειακές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, στο Ιράν, τη Γάζα, επιβάλλουν ηρεμία. Το κυριότερο όμως είναι ότι η Τουρκία δεν έχει αλλάξει στο ελάχιστο τις πάγιες θέσεις της και επιμένει να θέτει στην ατζέντα τον εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Δεν κρύβει επίσης την ενόχλησή της για το γεγονός ότι η τριμερής συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ είναι πολύ ισχυρή ενώ η ίδια αποκλείστηκε και από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι δυσαρεστημένος και με άλλες πρωτοβουλίες των Βρυξελλών και μάλιστα, αναγκάστηκε να στείλει επιστολή στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζητώντας εξηγήσεις για το νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Made in Europe», που ουσιαστικά αποκλείει τουρκικά προϊόντα. Στο επίκεντρο της δυσαρέσκειας βρίσκεται η τελωνειακή ένωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, που εκκρεμεί εδώ και 30 χρόνια και αντιμετωπίζεται πλέον ως παγίδα στις ευρωτουρκικές σχέσεις.

Ο πρόεδρος του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Κωνσταντινούπολης, Ερντάλ Μπαχτζιβάν, προειδοποίησε ότι η τελωνειακή ένωση έχει μετατραπεί σε «δεσμά για τη βιομηχανία». Το πρόβλημα, όπως το περιέγραψε ο ίδιος, δεν είναι απλώς πολιτικό αλλά αγγίζει τον πυρήνα της άδικης μεταχείρισης, αφού όπως λέει η Τουρκία υποχρεούται να εφαρμόζει τους κανόνες που αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων και χωρίς να απολαμβάνει ισότιμη πρόσβαση σε ευρωπαϊκές εμπορικές συμφωνίες.

Η Τουρκία είναι επίσης ενοχλημένη από το γεγονός ότι, παρά τα ανοίγματα που έχουν γίνει στις σχέσεις με το Παρίσι, η γαλλική κυβέρνηση επιμένει σταθερά στην επιλογή της Ελλάδας και της Κύπρου ως στρατηγικών εταίρων στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι αμυντικές σχέσεις με τη Λευκωσία είναι σε υψηλότατο επίπεδο, ενώ με την Ελλάδα προχωρά η ανανέωση της Αμυντικής Συμφωνίας, η οποία προβλέπει τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, κάτι που αναμένεται να συμβεί τους επόμενους μήνες, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας μετά τη συνάντησή του πάνω στη φρεγάτα «Κίμων» με τη Γαλλίδα ομόλογό του, Κατρίν Βοτρέν. Στον αντίποδα, ο πρόεδρος της Τουρκίας εμφανίζεται ενθαρρυμένος από τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντί του και το αξιοποιεί καταρχήν στο θέμα του Ιράν, αφού αυτοπροβάλλεται ως μεσολαβητής θέλοντας να αποφύγει μια ακόμη ανάφλεξη στην περιοχή.

Στις επαφές του με την Ουάσιγκτον θεωρεί εχθρική την τριμερή συνεργασία και ως εξαιρετικά ανησυχητικό το σχήμα 3+1 με τη συμμετοχή των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό σημαίνει ότι για τον Ερντογάν, η ισχυρή παρουσία του Τραμπ στην παγκόσμια σκακιέρα είναι η μοναδική ευκαιρία για την προώθηση του ρόλου της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και ενδεχομένως και στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα αποτελέσματα στη Συρία, με την κατάρρευση του Άσαντ και την άνοδο ενός καθεστώτος το οποίο εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την Άγκυρα, παίζουν επίσης ρόλο. Όλα θα φανούν στη συνάντηση την επόμενη εβδομάδα κατά τη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, τόσο μπροστά όσο και κυρίως πίσω από τις κάμερες.