Παλιά ή νεόδμητα ακίνητα; Οι αγοραστές γυρίζουν στο παλιό μόνο με έκπτωση 25-30% στην τιμή

Το «ψαλίδι» ανάμεσα σε παλιά και νεόδμητα ακίνητα μοιάζει να είναι το νέο σημείο τριβής στην αγορά κατοικίας. Καθώς οι τιμές πολλών παλαιών διαμερισμάτων έχουν ανέβει επικίνδυνα κοντά στα επίπεδα των νέων κατασκευών, οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές βάζουν πλέον ξεκάθαρο κανόνα: για να αξίζει το παλιό, πρέπει να είναι αισθητά φθηνότερο. Και το όριο που αναδεικνύεται από το 5ο βαρόμετρο της αγοράς ακινήτων είναι συγκεκριμένο: διαφορά 25% έως 30%.

Στο πλαίσιο της έρευνας του επενδυτή και αναλυτή, Ηλία Παπαγεωργιάδη, για πρώτη φορά τέθηκε ένα ερώτημα που «μετρά» πρακτικά πότε το παλιό γίνεται ελκυστικό σε σχέση με ένα νεόδμητο, όταν όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά είναι ίδια. Οι απαντήσεις αποτυπώνουν μια αγορά που διχάζεται μόνο όταν μπει στο τραπέζι η πραγματική έκπτωση.

Όταν το παλιό ακίνητο κοστολογείται μόλις 20% κάτω από το νεόδμητο, οι περισσότεροι δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία δεύτερης σκέψης: το 67% όσων δηλώνουν αγοραστές επιλέγει νεόδμητο, ενώ μόνο το 31% θα πήγαινε προς το παλιό. Όμως η εικόνα ανατρέπεται όταν η διαφορά μεγαλώσει. Με τιμή 30% χαμηλότερη, το 56% στρέφεται στο παλαιότερης κατασκευής ακίνητο και το 38% παραμένει στο νεόδμητο. Στη ζωντανή ψηφοφορία της εκδήλωσης όπου παρουσιάστηκε το βαρόμετρο, πάνω από 800 συμμετέχοντες «ψήφισαν» επίσης ως σωστό όριο το 30%.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι διπλό: αφενός η αγορά έχει μπει σε φάση υπερβολών, αφετέρου οι αγοραστές δεν αποδέχονται πλέον εύκολα την εξίσωση «παλιό σχεδόν όσο νέο». Όπως τόνισε ο κ. Παπαγεωργιάδης, η πλειοψηφία όσων παραμένουν ενεργοί αγοραστές ζητά καθαρά χαμηλότερη τιμολόγηση για να «θυσιάσει» ηλικία ακινήτου. Το 25%-30% λειτουργεί ως ψυχολογικό και οικονομικό σημείο καμπής, με την προτροπή προς τους πωλητές να είναι σαφής: αν θέλουν πραγματικά να πουλήσουν, πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1.500 ατόμων σε Αττική και Θεσσαλονίκη από τη Μονάδα Ερευνών Κοινής Γνώμης και Αγοράς του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, για λογαριασμό του blog του κ. Παπαγεωργιάδη. Παράλληλα, καταγράφεται υποχώρηση του αγοραστικού ενδιαφέροντος: όσοι δηλώνουν αγοραστές έπεσαν από 23% σε 19%, ενώ εκείνοι που θέλουν να αγοράσουν «άμεσα, εντός εξαμήνου ή εντός του χρόνου» μειώθηκαν από 34% (Νοέμβριος 2024) σε 23% σήμερα. Στην πράξη, μόλις το 4,37% του συνολικού δείγματος δηλώνει ότι σκοπεύει να αγοράσει εντός 12μήνου. Την ίδια στιγμή οι πωλητές παραμένουν περίπου στο 8%, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν διπλάσιοι από τους ενεργούς αγοραστές.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η διαφορά τιμής παλιού-νέου δεν είναι απλώς τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ένας δείκτης του πόσο «ακριβή» θεωρεί ο κόσμος την αγορά κατοικίας – και πόσο δύσκολα πλέον πείθεται χωρίς ουσιαστικό όφελος.