Το μυστήριο του θανάτου του βασιλιά Γεωργίου Ε’ αποκωδικοποιείται 90 χρόνια μετά – «Μια φρικτή πλάνη κρίσης» οδήγησε στον ταχύ θάνατο του μονάρχη

Με αφορμή τη συμπλήρωση 90 ετών από τον θάνατό του, ένα ερώτημα εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο: δολοφονήθηκε ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄;

Ο προπάππους του βασιλιά Καρόλου Γ΄ και ιδρυτής του Οίκου των Ουίνδσορ, ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ θεωρούνταν ένας από τους πιο σταθερούς και αξιόπιστους Βρετανούς μονάρχες, κατά τη διάρκεια της 26ετούς βασιλείας του. Τον Ιανουάριο του 1936, σε ηλικία 70 ετών και έχοντας υποστεί σοβαρά προβλήματα υγείας, η ζωή του έφτανε στο τέλος της.

Είναι πλέον γνωστό ότι ο προσωπικός του γιατρός, ο λόρδος Ντόουσον του Πεν, του χορήγησε δύο θανατηφόρες ενέσεις, επισπεύδοντας το τέλος του. Ο ίδιος υποστήριξε ότι ενήργησε έτσι για να απαλλάξει τους συγγενείς του μονάρχη από το άγχος και την ψυχική δοκιμασία της παρατεταμένης αγωνίας, καθώς βρίσκονταν συγκεντρωμένοι γύρω από την επιθανάτια κλίνη.

Αφού χορηγήθηκαν τα φάρμακα, η βασιλική οικογένεια, η βασίλισσα Μαρία, ο πρίγκιπας της Ουαλίας, οι τρεις αδελφοί του και η αδελφή του, κλήθηκαν ξανά στο δωμάτιο. Ο γιατρός έγραψε αργότερα: «Στάθηκαν γύρω από το κρεβάτι, η βασίλισσα αξιοπρεπής και συγκρατημένη, οι υπόλοιποι με δάκρυα, ήπια αλλά χωρίς θόρυβο. Η ζωή έσβησε τόσο ήσυχα και γαλήνια, που ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί η ακριβής στιγμή».

Το 1980, ο διακεκριμένος ιστορικός Κένεθ Ρόουζ ανέλαβε τη συγγραφή της επίσημης βιογραφίας του μονάρχη. Γιος γιατρού ο ίδιος, σοκαρίστηκε όταν, κατά τη διάρκεια της εξονυχιστικής έρευνάς του, ανακάλυψε ότι ο Ντόουσον πήρε τη μονομερή απόφαση να θέσει τέλος στη ζωή του βασιλιά. Θορυβημένος από τα ευρήματά του, διερωτήθηκε εάν επρόκειτο για πράξη ευθανασίας ή για καθαρή δολοφονία.

Η αποκάλυψη αυτής της αλήθειας, όταν το βιβλίο του δημοσιεύθηκε το 1983, κόστισε στον Ρόουζ τον τίτλο του ιππότη που κανονικά θα του απονεμόταν ως επίσημου βιογράφου ενός μονάρχη. Ο ιστορικός αποκάλυψε, επίσης, ότι ο πραγματικός λόγος της χορήγησης της θανατηφόρας δόσης αργά τη νύχτα ήταν ώστε η ανακοίνωση του θανάτου να δημοσιευθεί στις πρωινές εφημερίδες του Λονδίνου και όχι στις απογευματινές, τις οποίες ο γιατρός θεωρούσε ευτελείς.

Σε μια ελάχιστα γνωστή σημείωση που προστέθηκε σε μεταγενέστερες εκδόσεις του βιβλίου, ο Ρόουζ έγραψε οργισμένος: «Ο βασιλιάς δεν έπασχε από καρκίνο ή άλλη βασανιστική ασθένεια, αλλά από καρδιακή ανεπάρκεια. Ούτε βρισκόταν σε εμφανή πόνο, αντιθέτως ήταν σε κώμα. Πώς, λοιπόν, μπορούσε ο Ντόουσον να δικαιολογήσει την ένεση πέντε έως δέκα φορές μεγαλύτερης δόσης μορφίνης και κοκαΐνης από τη συνήθη παρηγορητική;».

Σύμφωνα με τον ιστορικό, ο άνθρωπος που είχε εξευγενιστεί από τον ίδιο τον μονάρχη 16 χρόνια νωρίτερα είχε, αναμφίβολα, επισπεύσει τον θάνατό του. Ο Ρόουζ τον κατηγόρησε ανοιχτά, χαρακτηρίζοντας την πράξη «μια φρικτή πλάνη κρίσης».

Δεν ήταν ο μόνος που είχε χαμηλή εκτίμηση για τον βασιλικό χειρουργό, όπως αναφέρει η Daily Mail. Αν και απολάμβανε την εμπιστοσύνη της βασιλικής οικογένειας, ο λόρδος Ντόουσον είχε τη φήμη, στον ιατρικό κόσμο, ότι αντιμετώπιζε τις ανθρώπινες ζωές με επικίνδυνη ελαφρότητα. Όπως σημείωσε ο Ρόουζ, αρκετοί κορυφαίοι γιατροί είχαν εκφράσει έντονες επιφυλάξεις όταν ο βασιλιάς Γεώργιος τον διόρισε προσωπικό του ιατρό.

Ένας εξ αυτών, μάλιστα, ο επιφανής χειρουργός λόρδος Μόινιχαν, έφτασε στο σημείο να γράψει το παρακάτω τετράστιχο:
«Ο λόρδος Ντόουσον του Πεν
Έχει σκοτώσει πολλούς άνδρες
Γι’ αυτό τραγουδάμε
Ο Θεός σώζει τον Βασιλέα».

Ωστόσο, όπως σχολίασε ειρωνικά ο Ρόουζ, οι επικριτές του δεν τραγούδησαν αρκετά δυνατά. Ο βασιλιάς άφησε την τελευταία του πνοή στις 11:55 το βράδυ, στις 20 Ιανουαρίου 1936.

Σε ιδιωτικό σημείωμα, ο γιατρός ομολόγησε αργότερα: «Αποφάσισα να καθορίσω το τέλος και χορήγησα μορφίνη και κοκαΐνη στη σφαγίτιδα φλέβα. Ο καθορισμός της ώρας θανάτου είχε και έναν άλλο σκοπό – τη σημασία να ανακοινωθεί ο θάνατος πρώτα στις πρωινές εφημερίδες και όχι στις λιγότερο κατάλληλες απογευματινές. Είπα στη σύζυγό μου να ειδοποιήσει τους Times να καθυστερήσουν τη δημοσίευση».

Η εφημερίδα The Times, γνωστή ως «Ο Κεραυνός» και ουσιαστικά φωνή του κατεστημένου, είχε ήδη τυπώσει 30.000 φύλλα όταν έλαβε το μήνυμα, αλλά άλλαξε άμεσα το πρωτοσέλιδο. Ο Ρόουζ αναρωτήθηκε σκωπτικά γιατί, εφόσον το έκανε για χάρη της εφημερίδας, ο Ντόουσον δεν είχε σκοτώσει τον βασιλιά 30.000 αντίτυπα νωρίτερα.

«Ο νόμος δεν διακρίνει μεταξύ ευθανασίας, ή ανθρωποκτονίας από οίκτο όπως αποκαλείται μερικές φορές, και δολοφονίας», έγραψε το 1983. Δεν άφησε καμία αμφιβολία για το ποια εκδοχή πίστευε.

Ο Κένεθ Ρόουζ, που πέθανε το 2014, είχε εκφράσει την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι στερήθηκε τον τίτλο του ιππότη, επειδή αποκάλυψε τις αμφιλεγόμενες ενέργειες του Ντόουσον. Σύμβουλοι της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ θεώρησαν ότι μια τέτοια τιμή θα ενθάρρυνε και άλλους βιογράφους να λένε την αλήθεια, αντί να σιωπούν για ευαίσθητα ζητήματα.

Η ιστορία, ωστόσο, είχε ένα ειρωνικά ευτυχές τέλος. Η βασιλομήτωρ, που αντιπαθούσε έντονα τον πεθερό της, φρόντισε να απονεμηθεί στον Ρόουζ η αμέσως επόμενη τιμητική διάκριση, του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE), και τον προσκάλεσε επιδεικτικά σε γεύμα στο Ritz για να γιορτάσει την απονομή.