Μέσα σε ένα χρόνο από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, ο Αμερικανός πρόεδρος έκανε πράξη μια σειρά από στρατιωτικά πλήγματα στο εξωτερικό, επιβεβαιώνοντας τις προειδοποιήσεις του προς τη διεθνή κοινότητα. Και ενώ ο πλανήτης κρατά την αναπνοή του για το αν θα υλοποιήσει και την τελευταία του εξαγγελία για προσάρτηση της Γροιλανδίας – ένα σχέδιο που αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις από Ρωσία, Κίνα και Ευρώπη – το ερώτημα που τίθεται είναι σε ποια γωνιά του κόσμου θα στραφεί το ενδιαφέρον του στη συνέχεια.
Η Νιγηρία βρέθηκε στο στόχαστρο τον περασμένο Δεκέμβριο. Στους πρώτους μήνες της θητείας του διέταξε αεροπορική επιδρομή κατά εξτρεμιστών ισλαμιστών στη βορειοδυτική χώρα, επικαλούμενος τη δράση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους της Δυτικής Αφρικής (ISWAP). Είχαν προηγηθεί δηλώσεις του με σκληρή ρητορική, κάνοντας λόγο για «τρομοκρατικά αποβράσματα» και διαμηνύοντας ότι θα υπάρξουν και άλλοι «νεκροί τρομοκράτες αν συνεχιστεί η σφαγή χριστιανών». Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε στην πολιτεία Σοκότο, σε συντονισμό με τις νιγηριανές αρχές.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, στόχος του έγινε η Συρία. Η αιφνιδιαστική επιχείρηση με την κωδική ονομασία Operation Hawkeye Strike περιλάμβανε περισσότερα από 70 πλήγματα εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), σε απάντηση για τον θάνατο Αμερικανών στρατιωτών.
Τον Ιούνιο, οι δυνάμεις των ΗΠΑ έπληξαν τις τρεις κύριες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, λίγες μόλις ημέρες μετά τις συνομιλίες με την Τεχεράνη και πολύ πριν από τη λήξη της προθεσμίας των δύο εβδομάδων που είχε ο ίδιος θέσει.
«Τα πλήγματα ήταν μια θεαματική στρατιωτική επιτυχία», δήλωσε ο πρόεδρος σε τηλεοπτική ομιλία από το Οβάλ Γραφείο. «Οι σημαντικές εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν εξαλείφθηκαν ολοκληρωτικά και πλήρως». Η επέμβαση ήρθε ύστερα από ισχυρή πίεση του Ισραήλ, με στόχο μια γρήγορη κλιμάκωση που θα οδηγούσε σε σύντομο τέλος του πολέμου. Η κίνηση αυτή άνοιξε τον δρόμο για την επίτευξη εκεχειρίας στη Γάζα τον Οκτώβριο, όπου η προσωπική του παρέμβαση υπήρξε καταλυτική, όπως φάνηκε και από την παρουσία του στην τελετή υπογραφής στην Αίγυπτο.
Στις αρχές του 2026, το βλέμμα του στράφηκε στη Βενεζουέλα, με μια εντυπωσιακή επιχείρηση που επιβεβαίωσε – για όσους είχαν ακόμα αμφιβολίες – την προσκόλλησή του στο Δόγμα Μονρόε. Η αρχή του 1823, που εκφράζει την αμερικανική πολιτική για έλεγχο της δυτικής ηπείρου και αποτροπή ξένης επιρροής, βρήκε εκ νέου εφαρμογή. Εδώ και εβδομάδες, ο πρόεδρος προειδοποιούσε τον Νικολάς Μαδούρο να εγκαταλείψει τη χώρα, ενώ αμερικανικά πολεμικά πλοία είχαν ήδη αναπτυχθεί στην περιοχή.
Το ερώτημα που γεννάται τώρα είναι: Ακολουθεί η Γροιλανδία; Οι περισσότεροι διεθνείς αναλυτές το θεωρούν βέβαιο. Το δήλωσε, προειδοποίησε και η διεθνής κοινότητα το άκουσε. Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι τι θα ακολουθήσει μετά.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, κουβανικής καταγωγής, χαρακτήρισε την κυβέρνηση στην Αβάνα «τεράστιο πρόβλημα». Μιλώντας στο NBC News, δήλωσε ότι δεν θέλει να επιδοθεί σε σεναριολογία για τα «επόμενα βήματα», αλλά τόνισε πως «δεν είναι κανένα μυστήριο ότι δεν είμαστε πολύ φίλοι του κουβανικού καθεστώτος, που, παρεμπιπτόντως, ενίσχυε τον Μαδούρο».
Ο Ρούμπιο, δηλωμένος εχθρός της επανάστασης του Κάστρο, πιέζει εδώ και δεκαετίες για πιο σκληρή στάση απέναντι στην Κούβα – ήδη από την εποχή που ήταν γερουσιαστής στη Φλόριντα. Και επειδή ο μεγάλος αντίπαλος παραμένει η Κίνα, δεν αποκλείεται μέσα στο 2026 να υπάρξει και παρέμβαση υπέρ της Ταϊβάν.
Η Ουκρανία παραμένει εκκρεμότητα, ενώ προς το παρόν ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί σιγή στα ελληνοτουρκικά, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το επόμενο βήμα της εξωτερικής του πολιτικής.
