Το ανώτατο τμήμα του κεντρικού πύργου της Σαγράδα Φαμίλια στη Βαρκελώνη τοποθετήθηκε οριστικά στη θέση του, οδηγώντας τον εμβληματικό ναό στο τελικό του ύψος, 144 χρόνια αφότου ξεκίνησαν τα έργα κατασκευής.

Ύστερα από αρκετές ημέρες καθυστερήσεων λόγω ισχυρών ανέμων, το ανώτερο τμήμα του τετράπλευρου σταυρού από χάλυβα και γυαλί, ύψους 17 μέτρων, στερεώθηκε την Παρασκευή στην κορυφή του πύργου που είναι αφιερωμένος στον Ιησού Χριστό, ολοκληρώνοντας έτσι τον μεγαλύτερο και τελευταίο από τους πύργους του συγκροτήματος.

Με το συνολικό ύψος να αγγίζει πλέον τα 172,5 μέτρα, η Σαγράδα Φαμίλια -έργο στο οποίο ο Άντονι Γκαουντί αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του- αναδεικνύεται στο υψηλότερο κτίσμα της πόλης και στην ψηλότερη εκκλησία παγκοσμίως.

Την ώρα που κυμάτιζαν οι σημαίες της Καταλονίας και του Βατικανού, ο επικεφαλής αρχιτέκτονας του έργου, Ζόρντι Φαουλί, δήλωσε: «Ήταν μια χαρούμενη μέρα, υπέροχη για όλους όσους την έκαναν δυνατή».

Η επίσημη τελετή για την αποπεράτωση του πύργου —του ψηλότερου από τους 18 που είχε σχεδιάσει ο Γκαουντί— έχει προγραμματιστεί για τις 10 Ιουνίου, ημερομηνία που συμπίπτει με τη συμπλήρωση 100 ετών από τον θάνατο του αρχιτέκτονα το 1926 και 16 ετών από την καθαγίαση του ναού από τον Πάπας Βενέδικτος XVI.

Παρά την πρόοδο, η πλήρης ολοκλήρωση της βασιλικής εκτιμάται ότι θα απαιτήσει ακόμη περίπου μία δεκαετία, καθώς απομένει η κατασκευή της εντυπωσιακής νότιας πρόσοψης.

Η ημέρα, ωστόσο, είχε έντονο συμβολικό και συγκινησιακό χαρακτήρα για μια πόλη που συνυπάρχει με το ημιτελές αριστούργημα του Γκαουντί επί γενιές. Αν και απομένει σημαντικό έργο, ο ναός κυριαρχεί πλέον στον ορίζοντα της Βαρκελώνης, όπως ο Πύργος του Άιφελ στο Παρίσι ή το Empire State Building στη Νέα Υόρκη.

Για δεκαετίες, η Σαγράδα Φαμίλια αποτελούσε ουσιαστικά ένα διαρκές εργοτάξιο, όπου γενιές τεχνιτών —λιθοξόων και ξυλουργών— εργάζονταν υπό το βλέμμα των επισκεπτών, οι οποίοι με τα εισιτήριά τους χρηματοδότησαν την πορεία της κατασκευής. Μόλις τα τελευταία 15 χρόνια, μετά την έναρξη των εργασιών για το εντυπωσιακό εσωτερικό της, το μνημείο άρχισε να θυμίζει περισσότερο ολοκληρωμένο ναό παρά εργοτάξιο.

Ο Τζορτζ Όργουελ είχε χαρακτηρίσει τη Σαγράδα Φαμίλια «ένα από τα πιο άσχημα κτίρια στον κόσμο» και είχε δηλώσει τη λύπη του που οι αναρχικοί δεν την κατέστρεψαν όταν τους δόθηκε η ευκαιρία. Πράγματι, οι αναρχικοί κατέστρεψαν τα αρχικά σχέδια και το γύψινο μοντέλο του Γκαουντί, τα οποία χρειάστηκαν χρόνια για να ανασυντεθούν. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο αρχιτέκτονας από τη Νέα Ζηλανδία Μαρκ Μπάρι προχώρησε στην προσαρμογή λογισμικού σχεδιασμού πυραύλων, προκειμένου να υλοποιήσει με ακρίβεια το όραμα του Καταλανού δημιουργού.

Παράλληλα με τις τελικές λεπτομέρειες του κεντρικού πύργου, τρεις καλλιτέχνες —οι Miquel Barceló, Cristina Iglesias και Javier Marín— έχουν αναλάβει να παρουσιάσουν προτάσεις για την πρόσοψη της Δόξας, η οποία εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί εντός της επόμενης δεκαετίας.

Σήμερα, η Σαγράδα Φαμίλια αποτελεί το σημαντικότερο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης, προσελκύοντας περίπου πέντε εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως και αποφέροντας έσοδα που φτάνουν τα 150 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, εκ των οποίων περίπου τα μισά έχουν ήδη επενδυθεί στην κατασκευή του ναού.