18
loading
Γράφει
η Δήμητρα Ζάρκου

«Άδεια η πόλη, πού πήγαν όλοι…». Σχεδόν πάντα θα υπάρχει κάποιος στίχος ενός τραγουδιού που θα ταιριάζει γάντι με μια περίσταση. Και αυτός ο στίχος του τραγουδιού του Βασίλη Παπακωνσταντίνου ήρθε στο μυαλό μου, σαν είδα τους άδειους δρόμους της Κορίνθου. Καθημερινή, σε ώρα αιχμής, είναι όλοι εξαφανισμένοι. Ή μάλλον, σχεδόν όλοι… Οι δρόμοι είναι άδειοι και τα αυτοκίνητα που περνάνε, ελάχιστα. Οι άνθρωποι στους δρόμους και αυτοί λίγοι. Η πόλη στην εποχή του κορονοϊου...

Περίεργο συναίσθημα. Θα πρέπει να τρομάξω; Θα πρέπει να με πιάσει μελαγχολία; Πανικός; Πάντως, σε μια σύντομη βόλτα μου για να δω πώς είναι η πόλη αυτές τις ημέρες, δεν ένιωσα σαν τον... Γουίλ Σμιθ στο Legend. Γιατί, η αλήθεια είναι πως έξω κυκλοφορεί κόσμος. Χωρίς σακούλες σούπερ μάρκετ, που υποτίθεται ότι πλέον βγαίνεις έξω για τις βασικές ανάγκες, χωρίς μέτρα προστασίας. Γιατί ναι, ο κόσμος που κυκλοφορεί, δεν φοράει στην πλειοψηφία του μάσκες. Ελάχιστοι είναι αυτοί που έχουν λάβει τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Και ναι, το όλο σκηνικό, σε μία καθημερινή, θυμίζει Κυριακή νωρίς το πρωί σε μία πόλη της περιφέρειας.

Οι νέοι κοιμούνται στα σπίτια μετά το ξενύχτι και στους δρόμους κυκλοφορούν περισσότερο ηλικιωμένοι. Συνήθως φορώντας τα καλά τους για να πάνε στην κυριακάτικη λειτουργία. Μόνο που τώρα, οι ηλικιωμένοι που κυκλοφορούν -ναι γιατί στους άδειους δρόμους στην εποχή του κορονοϊού και της καραντίνας, κάποιοι παππούδες επιμένουν να βγαίνουν εκτός σπιτιού- δεν φορούν τα καλά τους. Όμως, κυκλοφορούν, σαν να μην έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος τους προβλήματος. Σαν να μην υπολογίζουν τη δύναμη του εχθρού, που ακούει στο όνομα… κορονοϊός.

Η «καραντίνα» μακριά από την Αθήνα

Και, όχι, μόνο οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι. Αλλά και οι νεότεροι. Η αλήθεια είναι πως η καθημερινότητά μας άλλαξε δραματικά από τη μία στιγμή στην άλλη. Απότομα, χωρίς να μας αφήσει το περιθώριο να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας βρήκε. Στην επαρχία, δε, είναι ακόμη πιο δύσκολο να το καταλάβεις.

Μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, τον συνωστισμό και τα γεμάτα μέσα μεταφοράς, στην επαρχία έχεις αυτή την ψευδή εντύπωση της «ασφάλειας». Αυτή η αίσθηση του ανοιχτού χώρου σε κάνει να πιστεύεις πως ξορκίζεις τον κορονοϊό και κάθε μορφής ιό που σε απειλεί.

Κι από την άλλη, είναι τέτοια η δύναμη της συνήθειας και η ελευθερία που πάντα νιώθεις στην επαρχία, που στην εποχή της καραντίνας είναι σαν να ζητάς σε έναν αετό, να μπει στο κλουβί! Πώς να εξηγήσεις στον παππού ότι πλέον το παγκάκι στην παραλία, όπου καθόταν με τους φίλους του και χάζευαν τη θάλασσα, είναι πια μια επικίνδυνη για τη ζωή τους συνήθεια;

Πώς να εξηγήσεις στο παιδί ότι δεν μπορεί να πάει απέναντι στην παιδική χαρά να συναντήσει τους φίλους του; «Μα είναι απέναντι από το σπίτι; Και είναι μόνο τα παιδιά της γειτονιάς». Πώς να του εξηγήσεις ότι αυτό, πλέον, είναι επικίνδυνο, χωρίς να το τρομάξεις;

Πώς να εξηγήσεις στα νεαρά παιδιά ότι πρέπει να μείνουν στο σπίτι τους; Μάλλον, σε αυτή την περίπτωση οι εξηγήσεις δεν πιάνουν και πολύ τόπο. Γιατί, τα βράδια μικρές παρέες νεαρών παιδιών κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης. Αράζουν στο άγαλμα του Πήγασου, κλασικό σημείο συνάντησης στην Κόρινθο και προ κορονοϊού ένα μέρος που έσφυζε από ζωή, με μικρούς και μεγάλους να απολαμβάνουν εκεί τη βραδιάτικη βόλτα τους.

Οι πρώτες ημέρες του «Μένουμε σπίτι»

Τις πρώτες ημέρες του «Μένουμε σπίτι», τότε που έκλεισαν τα σχολεία και ξεκίνησαν τα πρώτα αυστηρά μέτρα, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που είχαν καταλάβει τι γίνεται. Ο καιρός άκρως ανοιξιάτικος και οι περισσότεροι αισθάνονταν και συμπεριφέρονταν σαν να ήμασταν σε διακοπές του Πάσχα.

Οι παιδικές χαρές ήταν γεμάτες. Μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, μαμάδες ή παππούδες που τα συνόδευαν, ήταν όλοι εκεί. Οι καφετέριες γεμάτες με κόσμο που απολάμβανε τον καφέ του κάτω από τον ήλιο. Οι δρόμοι γεμάτοι με πεζούς, αλλά και αυτοκίνητα.

Και το σαββατοκύριακο, όλοι στην παραλία. Αν έκανες μία βόλτα, είχες την εντύπωση ότι ήταν Δεκαπενταύγουστος. Τόσος κόσμος. Και αν έλεγες κάτι, η απάντηση που έπαιρνες ήταν: «Υπερβολές, είναι ανοιχτός χώρος». Στην εκκλησία, επίσης, κόσμος. Παππούδες και γιαγιάδες, ήταν εκεί κανονικά στο στασίδι. Λίγοι εκείνοι που είχαν πάρει μέτρα προστασίας.

Τις επόμενες ημέρες, ήρθαν και άλλα πιο αυστηρά μέτρα από την Κυβέρνηση. Έκλεισαν οι καφετέριες, τα εστιατόρια, τα κλαμπ, μετά και τα εμπορικά καταστήματα. Ο κόσμος άρχισε να συνειδητοποιεί ότι η κατάσταση είναι σοβαρή. Οι παιδικές χαρές άδειασαν, το ίδιο και οι παραλίες. Η κατάσταση που ζούμε είναι πρωτόγνωρη και οι περισσότεροι το έχουν πια καταλάβει. Υπάρχουν, όμως, ακόμη εκείνοι που εξακολουθούν να ζουν στον δικό τους κόσμο. Και είναι για εκείνους, μια Κυριακή πρωί στην Κόρινθο.

Τα χωριά στην εποχή του κορονοϊού

Αυτή την απότομη αλλαγή στην καθημερινότητά μας είναι ακόμη πιο δύσκολο να τη συνειδητοποιήσεις σε ένα χωριό. Να την επεξεργαστείς και από τη μια στιγμή στην άλλη να αλλάξεις τις συνήθειές σου. Ή μάλλον, να αλλάξεις τη φύση σου…. την ελεύθερη φύση σου.

Γιατί εδώ και αν είναι δύσκολο να εξηγήσεις στα παιδιά που μαζεύονταν στη γειτονιά να παίξουν, ότι πια δεν μπορούν να το κάνουν. Να εξηγήσεις στο παιδί που όλη τη μέρα ήταν έξω, να μπει τώρα μέσα στο σπίτι. Να εξηγήσεις στο παιδί που έπαιζε στα χώματα και που αν του έπεφτε κάτι κάτω, απλά το σκούπιζε στη μπλούζα του και μετά το έτρωγε, πως τώρα πρέπει συνέχεια να απολυμαίνει τα χέρια του. Πως τώρα δεν πρέπει να βάζει τα χέρια του συνεχώς στο πρόσωπό του.

Ξέρω ακούγεται περίεργο, μα αν έχεις μεγαλώσει σε χωριό, ξέρεις ότι η ατομική υγιεινή περιοριζόταν σε ένα απλό πλύσιμο των χεριών. Και μετά σε ένα μπάνιο για να καθαρίσεις από τα χώματα που είχαν φτάσει μέχρι το κεφάλι. Ξέρω, το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών είναι το αυτονόητο και δεν είναι μόνο τώρα με τον κορονοϊό. Αλλά να που έπρεπε να έρθει μια πανδημία για να μάθουμε όλοι – σε πόλεις και χωριά – το αυτονόητο.

Και στο χωριό, οι πρώτες ημέρες του περιορισμού ήταν περίεργες. Είπαμε, από τη μια στιγμή στην άλλη δε μπορείς να αλλάξεις την καθημερινότητά σου. Ειδικά, σε ένα χωριό όπου ο ένας γνωρίζει τον άλλον, αυτή η αίσθηση της ασφάλειας είναι ακόμη πιο έντονη. Αυτό που ξέρεις ακόμη και πότε θα βήξει ο γείτονας, σε κάνει να νιώθεις ασφαλής, σίγουρος, να συνεχίζεις την καθημερινότητά σου.

«Θα πάω στο χωριό να κοινωνήσω γιατί είναι λίγοι. Και ξέρω και ποιος είναι ο διπλανός μου, όχι όπως την πόλη», μου είπε το περασμένο σαββατοκύριακο η αδελφή μου, πριν η Κυβέρνηση πάρει την απόφαση και για τις εκκλησίες. Και βρήκα απόλυτα λογική τη σκέψη της. Αυτή η δήθεν «ασφάλεια» που λέγαμε; Που, όμως, είναι παγίδα. Μια παγίδα που καλούμαστε τώρα, να την αποφύγουμε, για το καλό όλων μας.

Η καθημερινότητά μας άλλαξε, καλούμαστε να αλλάξουμε κι εμείς

Και αν στην πόλη, υπάρχει κόσμος «αδάμαστος» που δε λέει να συμμορφωθεί και συμπεριφέρεται με ανωριμότητα, στο χωριό συμμορφώθηκαν πιο εύκολα. Τα καφενεία του χωριού έκλεισαν. Μία κατάσταση πρωτόγνωρη, αφού ποτέ κανείς δεν έχει ζήσει κάτι παρόμοιο.

Να είναι κλειστό το καφενείο και οι άνδρες να μένουν τα βράδια στο σπίτι. Να πηγαίνεις στο μπακάλικο κι ενώ πριν κορονοϊού, ψώνιζες ακόμη και γυρνώντας από το κτήμα με τα χέρια βρώμικα, τώρα σου έχουν στον πάγκο το αντισηπτικό. Και στη γειτονιά, εκεί που μαζεύονταν τα πρωινά σε ένα σπίτι για τον καθιερωμένο καφέ, τώρα βγαίνει η καθεμιά στην αυλή και από μακριά μιλάνε για λίγα λεπτά, ίσα για να μη χάνεται η επαφή. Ίσα για να μη νιώθεις, αετός μέσα σε ένα κλουβί.

Ναι, η καθημερινότητά μας άλλαξε δραματικά από τη μια στιγμή στην άλλη. Όμως, τώρα καλούμαστε να αλλάξουμε κι εμείς. Και όπως κάθε τι καλό ή κακό συμβαίνει στη ζωή σου, σου φέρνει κι ένα δίδαγμα, έτσι και με τον κορονοϊό πρέπει να πάρουμε το ένα και μοναδικό δίδαγμα, αυτό της ατομικής ευθύνης.

Και το κυριότερο, δεν θα πρέπει να περιμένουμε ο ιός να χτυπήσει τη διπλανή πόρτα για να ταραχθούμε. Το γεγονός ότι στην Κόρινθο δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποιο επιβεβαιωμένο κρούσμα, δε σημαίνει ότι είμαστε το γαλατικό χωριό, που δεν μας αγγίζει ο εχθρός. Κι αυτό ισχύει για όλες τις πόλεις ή τις περιοχές που ο κορονοϊός σήμερα δεν τις έχει «χτυπήσει».

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

18
σχόλια
  1. avatar ΕΣ

    Είναι λυπηρό που κάποιοι έχουν όρεξη για μπουρδολογίες ακόμα κ τέτοιες στιγμές.
    Μακάρι να καταλάβουμε νωρίς ότι έστω κ με το ζόρι πρπει να ειμαστε ενωμένοι κ να αφήσουμε τις μικροπολιτικές αηδίες. Δεν είναι της ώρας

  2. avatar Γιώργος Α

    Ο Κορονοϊός μας έφερε σε μία κατάσταση όπως εν καιρό πολέμου! Η γιαγιά και ο παππούς λέγανε: « στα χρόνια της κατοχής ερχόντουσαν από την Αθήνα η πεινασμένοι και ορμούσαν πάνω στις βραστές πατάτες και μετά πέθαιναν επιδή το στομάχι τους δεν άντεχε το φαγητό! Το κατάλαβαν στο χωριό και μετά τους έδιναν ελαφριές σούπες με λίγο κρεατάκι ήξερε η γιαγιά μου να μου πει!»
    Αυτές είναι μαρτυρίες από αυτόπτες μάρτυρες. Εμείς βέβαια που δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι τα ράφια του ΑΒ και του κάθε ΑΒ, κάποια στιγμή μπορούν να παραμείνουν άδεια θα πάθουμε κάτι χειρότερο! Διότι ο Ναζί έφυγε, ο κορονοιός; Πρωτόγνωρες καταστάσεις που στήν ουσία ούτε καν ξέρουμε που θα μας βγάλουν, αλλά στο χωριό μπορείς να μαζέψεις και κανά άγριο χόρτο!
    Έλεγε η γιαγιά μου: «στα χρόνια της κατοχής η ελιές ήταν γεμάτες, ποτέ δεν μαζώψαμε τόσο πολύ λάδι, και ο τόπος ήτανε γεμάτος λάχανα (= χόρτα)! Λίγο λαδάκι πάνω στο ψωμί και καμιά κορμάδα (= ελιά θρούμπα) ήταν ότι πρέπει για τους πεινασμένους από την Αθήνα για να μην σκάσουν που τρώγανε μετά από πολύ καιρό.» Ανάφερε ως εναλλακτική της σούπας για τους πεινασμένους Αθηναίους! Όπως λέει και η σοφή παροιμία: «όποιος λαός ξεχνάει την ιστορία του είναι αναγκασμένος να την ξαναζήσει.» Γιατι, ιστορία δεν μόνον ο Μεγαλέξανδρος και ο Παρθενώνας!
    Και να τελειώνουμε: ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας (WHO) είπε: « δεν επαρκούν τα μέτρα απομόνωσης, πολύ περισσότερο τα τεστ για να βρεθούν οι μολυσμένοι, βλ. Νότια Κορέα .»

  3. avatar yiannisvoice

    Διαβάστε όλα τα παραπάνω, σκεφτείτε τη σοβαρότητα του θέματος και καταλήξτε με κάθε είδους σχόλιο για αριστερούς και δεξιούς, ξεχνώντας ότι είμαστε όλοι στο ίδιο τσουβάλι, ξεχνώντας ότι όλα είναι μακριά μας, αλλά τόσο κοντά και φυσικά ξεχνώντας, το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα του καθενός να λέει ή να γράφει την άποψή του. Κρίμα...

  4. avatar καλτσωμένος

    Σίγουρα ξεκάλτσωτε δεν έχεις την απαίτηση να καταλάβουμε τις ασυναρτησίες που γράφεις , τις οποίες αμφιβάλω αν καταλαβαίνεις κι εσύ ο ίδιος και σίγουρα δεν θα τις καταλάβαινες αν τις έγραφε κάποιος άλλος.Από τον ασυνάρτητο τρόπο που γράφεις πρέπει να είσαι αριστερός αυτοαποκαλούμενος προοδευτικός. Και φυσικά δεν αποδέχεσαι τις δικές σου ευθύνες (την ατομική ευθύνη) και τις υποχρεώσεις σου απέναντι στους συμπολίτες σου. Αλλά θέλεις εσύ χωρίς να έχεις καμία υποχρέωση και συνεισφορά απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και το κράτος, το κράτος να σου εξασφαλίζει τα πάντα. Από που όμως θα έχει αυτή τη δυνατότητα αν όλοι σκεφτούν σαν κι εσένα; Είσαι τυχερός όμως γιατί το κράτος στηριζόμενο στον τρόπο σκέψης αυτών που δεν σκέφτονται σαν εσένα σου εξασφαλίζει πάρα πολλά, χωρίς τα οποία δύσκολα θα επιβίωνες. Εδώ σταματάω γιατί εσύ ούτως ή άλλως δεν καταλαβαίνεις αυτά που γράφω και οι υπόλοιποι που δεν έχουν τις απόψεις σου έχουν την ευφυία και τα σκέφτονται μόνοι τους ...

  5. avatar Νινα

    Πραγματικά δεν αντιλαμβάνομαι τη διαφοροποίηση σε σχέση με την κάθε γειτονιά της Αθήνας...η μόνη διαφορά είναι η τάξη μεγέθους του πληθυσμού στα ΜΜΜ και στα super market...όλα τα άλλα είναι τα ίδια με Αθήνα.... και ο παππούς και τα παιδάκια έχουν τις ίδιες απορίες και στην Αθήνα!!!!!!

  6. avatar ΔΙΟΓΕΝΗΣ Λυτταιος

    Ασχετο,
    αλλα\' ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ,μετα το χτεσινο σας \'\'ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ\'\',αγαπητα \'\'τερατακια\'\' :
    ΣΚΟΛΙΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ (καθε) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ !!!

  7. avatar Kostas kostas

    Δηλαδή το πρωί που θα πάρω το Μέτρο με ακούς 100 γύρω μου θα είναι απλά Δευτέρα και δεν θα κολλάει ο ιός?
    Αγάπες ακούτε, διστάζει την πιο κρίσιμη στιγμή και δεν απαγορευει την κυκλοφορία και αυτό θα το πληρώσουμε τύπου Ιταλίας.
    Το πότε η καμπύλη με τους θανάτους θα πάρει τον ανήφορο είναι απλά θέμα χρόνου, λόγου χρόνου.
    ΟΤΙ ΈΧΤΙΣΕ ΣΕ ΑΜΥΝΕΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΌΣ ΜΈΧΡΙ ΤΏΡΑ ΘΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΊΣΕΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΉ. Απαγόρευση κυκλοφορίας τώρα

  8. avatar Καλημέρα σε όλους

    Μπορούμε να πηγαίνουμε στη δουλειά, στα φαρμακεία, σούπερ μάρκετ, μετρό, λεωφορεία κτλ
    Δεν μπορούμε να πάμε στις πλατείες, στα άλση, στις παραλίες, στα βουνά.
    Κάτι δεν πάει καλά στην ιστορία αυτή. Ας μου εξηγήσει κάποιος.
    Στο κάτω κάτω ας βγάλουν τα παγκάκια. Λογικό.

    1. avatar ΚΛΕΩΝ

      Τι ακριβως δεν καταλαβαινεις....μονο αναγκαιες μετακινησεις?Οχι βολτες!
      Στο supermarket και τα φαρμακεια δεν πας καθε μερα!Θα πας 1 φορα τη βδομαδα και αν!
      Τα μαγαζια και οι επιχειρησεις δεν εκλεισαν για διακοπες!
      Δηλαδη το να μην κατσεις....δεν σου περναει απο το μυαλο!Πρεπει να βγει το παγκακι!
      Κωλοελλληνες!

    2. avatar Τι δεν καταλαβαίνεις;

      Μιλάμε για περιορισμό των μη αναγκαίων μετακινήσεων. Είναι αναγκαίο να πάμε σούπερ μάρκετ μια φορά την βδομάδα για να πάρουμε τα βασικά είδη ή στο φαρμακείο αλλά δεν χρειάζεται να μαζευτούμε στην πλατεία με την παρέα για να πιούμε καφεδάκι.
      Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που θα πρέπει να πάνε στις δουλειές τους, όπως αυτοί που δουλεύουν στα σούπερ μάρκετ, φαρμακεία, κλπ.

  9. avatar αφου δεν σεβεσαι ουτε τον εαυτο σου

    γιατι μπαινεις στον κοπο να κανεις σχολια

  10. avatar Πω πωωω…

    Τι εμπεριστατωμένη αριστερούλικη τοποθέτηση!

    1. avatar Τι κλασσικο

      δεξιουλικο σχόλιο...

    2. avatar PANOS KORINTHOS

      τι δουλειά έχουν τώρα αριστεροί, δεξιοί, αναρχικοί κ.λπ. διάβασε και κρίνε μόνος σου ..... αλλά σκέψου ότι δεν είσαι μόνος σου σε αυτό τον κόσμο, και είναι υποχρέωση σου να σέβεσαι όλους τους υπόλοιπους ....έλεος πια

  11. avatar ξεκάλτσωτος

    ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΥΡΙΑ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
    απο το να καθαριζει καποιος τεχνιτης αγροτης βιοπαλαιστης γραφιας καλαμαρας κλπ τα χερακια του απ τις σβουνιες μεχρι τα σουβενιρ που του αφηνουν οι χειραψιες του καθε καλοχαιρετα που μολις τιναξε την ...περηφανια του
    μεχρι να κατανοήσει το μεγεθος ενος ιου που περνα απο τη μασκα χειρουργειου οπως μια μαριδα απο διχτυ για φαλαινες κιαπο μια ηλεκτρικη σκουπα με την ιδια ευκολια οπως ο αερας
    μεσολαβει αποσταση ιση με 100 ετη φωτος
    το τι εχουν δει τα ματακια μου αυτες τις μερες με τη κακοποιηση της εννοιας φορω μασκα, εστω αυτη τη γαλαζια παρωδια δε λεγεται, εχω μεταφερει εδω μερικα.
    Σε γκρηκ σιτ αναφερομαι
    γιατι ο κινεζος και ενημερωθηκε πως να φορα σωστα μασκα και σωστες μασκες ειχε και οτι ο ιος δεν ειναι ενα ειδος κοριου κατανόησε, αν πεις για τους ταιβανούς ...
    καλυτερα μη λες τιποτα
    πες για κανα πλατωνα και λοιπους κρασοσοφους της μπουρδολογιας
    μιλα μου για μπομπατες σκορδαλιες και μαριναρισμενες πετσες.....
    βλεπεις το κητος αναρωσε κιαντι για ενα κοντεινερ μασκες προσφερει στην ακολουθια του εναν γκρηκ κλοτσοσκουφη ή μια ομαδα γαλλους κλοτσοσκουφηδες...
    και σεις ζητατε ατομικη ευθυνη σε ενα κοπαδι σκιασμενα γιδια με βοσκους ****φτιαγμενους***
    καλαμαραδες αΧριστους Αδεξιους φιλελερες μαυραγοριτες παραπατούληδες
    μενουμε σπιτι...
    στη μεζονετα με κηπο και γυρω δεντρα ... του σκιτσου των φελλων.

    1. avatar τολιος

      ρε φίλε σε ζηλεύω,τετοιες αοριστολογιες είχα καιρό να διαβάσω,σε ζηλευω γιατι παίρνεις καλό πράμα,πες μου και μένα από που.....

    2. avatar Είναι κρίμα

      Που η καραντίνα σου σε έφτασε σε αυτό το χάλι

    3. avatar Μανταδόρος

      Να έκανες και εσύ κάτι να μην είχες ημιηπόγειο 70 τετραγωνικά στα Πατήσια και τώρα να κράζεις όσους διαβάσαν, σπουδάσαν δούλεψαν και έκαναν κατι στην ζωή τους. Οταν έκανες τις κοπάνες σου βολευόσουν και το έπαιζες αλητεία και όμοεφος στο σχολείο καλά ήταν, όταν οι άλλοι σπουδάζαν εσύ έκανες ντιλίβερι και έλεγες βγάζω φράγκα δικά μου και κοκορευόσουν και κυκλοφορώ με γκόμενες κάτσε διάβαζε εσύ ξενέρωτε. Ε κάτσε μέσα τώρα και εσύ στα τσιμέντα χωρίς να βλέπεις ήλιο γιατί μόλις ετοιμαστούν οι πλατφόρμες για να τυπώνεις το χαρτάκι πριν πας σούπερ μαρκετ θα στο απαγορευσουν και σενα. Α και επίσης βρες λεφτά γιατί ο άλλος ήταν έξυπνος και κάθε μήνα έβαζε κάτι στην άκρη ενώ εσύ είχες την δικαιολογία δεν μου φτάνουν αλλά ποτάκια και τσιγάρα έπαιρνες κάθε μέρα και μετά σουβλάκια απάιξω και γκρίνιαζες και έψαχνες ψιλά για να πάρεις μία κοκακολίτσα και έλεγες δεν αφήνον τιπς οι ... Για όλα υπάρχει μία δικαιολογία αλλά ήρθε η ώρα να καταλάβουμε ότι δεν φταίει κανένας άλλος αλλά εμείς για την κατάντια μας και θα γίνει με πράξεις αυτό σύντομα. Ναι σίγουρα υπάρχουν όλοι αυτοί που λες αλλά αυτοί δεν είναι δικαιολογία γι ατην κατάντια του καθενός. Ο καθένας έχει ευκαιρίες είτε μεγάλες είτε μικρές πχ τώρα τα ρεμάλια που θα γίνουν σαν εσένα και θα κλαίγονται μερικά χρόνια αργότερα που τώρα θα δώσουν πανελλήνιες λένε έλα μωρε τι να διαβάσω αφού θα ακυρωθούν.. ένα μεγάλο μέρος όχι όλοι που θα μένουν σε σπίτια με κήπους λένε κάτσε διάβασε. Αντε λοιπόν Κυριακή σήμερα πήγαινε καμία βολτούλα

Παρακαλούμε περιμένετε ...