Σειρά λαθών που αφορούσαν τη διαδρομή της στην υποκριτική χρειάστηκε να αποκαταστήσει η Κατερίνα Λέχου το απόγευμα της Παρασκευής 6 Νοεμβρίου 2026, κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ απέναντι στην Κατερίνα Καραβάτου και τον Χρήστο Φερεντίνο. Η ηθοποιός έβαλε αμέσως τα πράγματα στη θέση τους όταν αναφέρθηκε λανθασμένα συμμετοχή της σε κινηματογραφικό έργο.
«Δεν έχω παίξει στην ταινία Οξυγόνο, το 2003, που βοηθός σκηνοθέτη ήταν ο Γιώργος Λάνθιμος. Όχι. Να σας πω παιδιά, δεν αρχίσαμε καλά. Πάμε πάλι από την αρχή»
Η συζήτηση συνεχίστηκε με νέα διευκρίνιση από την πλευρά της, καθώς διαψεύστηκε ο ισχυρισμός ότι το ξεκίνημά της στην τηλεόραση έγινε μέσα από την κωμωδία.
«Δεν ξεκίνησα ακριβώς από κωμωδία. Ξεκίνησα από το “Παράθυρο στον Ήλιο”. Τελοσπάντων, δεν ήθελα να σας διορθώσω σε όλα. Ήταν ένα δράμα της Μιρέλλας Παπαοικονόμου στην τηλεόραση. Μετά από 14 χρόνια, αφού ξεκίνησα, έκανα το “Είσαι το ταίρι μου” που έγινα δημοφιλής αλλά, ως τότε, είχα κάνει διάφορα. Πάντα μ’ αρέσει η εναλλαγή».
Σε ερώτηση της Κατερίνας Καραβάτου σχετικά με τη δύναμη της σκέψης και τη δυνατότητα προσέλκυσης επιθυμιών, η απάντηση υπήρξε άμεση:
«Βεβαίως. Αλλά όχι να σκεφτώ πολύ έντονα “θέλω ένα Όσκαρ, έλα κοντά μου”. Δεν είμαι τόσο ηλίθια».
Ο εσωτερικός κόσμος και η στάση απέναντι στον χρόνο
Παράλληλα, η πρωταγωνίστρια αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την προσωπική της εξέλιξη, τονίζοντας την ανάγκη για απομόνωση και εσωτερική αναζήτηση.
Περιγράφοντας τα στοιχεία που τη χαρακτήριζαν ανέκαθεν, σημείωσε:
«είμαι άνθρωπος της αφοσίωσης και εσωστρεφής. Πάντα είμαι κλειστή και θα ‘χω ανάγκη να διαβάζω, να σκέφτομαι, να συσκέπτομαι με τον εαυτό μου. Αυτά είναι πυρηνικά μου κομμάτια και δεν είναι στην πρώτη γραμμή στη δημόσια εικόνα μου».
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της για το πέρασμα των ετών, στάθηκε στις αξίες που διατηρεί σταθερές μέσα στον χρόνο:
«Στην πάροδο των χρόνων ελπίζω πως έχουν αλλάξει πάρα πολλά, σε σχέση με τον νεότερο μου εαυτό. Γιατί όποιος δεν αλλάζει, είναι νεκρή ζώνη. Εύχομαι όμως να ‘χω κρατήσει τα καλά μου πράγματα. Δηλαδή την παιδικότητα μου την έχω κρατήσει, όπως και την ειλικρίνεια μου. Την αθωότητα μου, σε ένα σημείο, όσο κι αν είναι περίεργο να αυτοαποκαλείσαι αθώος όταν είσαι κοντά 60 χρονών».
