54
loading
Γράφει
ο Νίκος Δεμισιώτης
Φωτογραφίες
Γιάννης Κέμμος

Όταν καμία φορά μας πιάνει νοσταλγία για την δεκαετία του 90’ και αρχίζουμε (κάπου μεταξύ μπύρας και πιτόγυρου) να κουβεντιάζουμε για τα κατορθώματά μας, η συζήτηση θα πάει αναγκαστικά στις στιλιστικές μας επιλογές και από εκεί με βεβαιότητα θα καταλήξει στις γκέτα, στις χαιλάντερ, στις βέρμαχτ, τις Dr Martens  και τα φλάιτ, που είχαν γίνει κομμάτι του δέρματός μας.

Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που όλο περηφάνια πήγα στο Μοναστηράκι και ακούμπησα 2-3 χαρτζιλίκια μαζεμένα για να πάρω τις χαϊλάντερ μου και επέστρεψα στο σπίτι. Εννοείται φορώντας τις! Θυμάμαι το βλέμμα του πατέρα μου, που ήταν σα να έλεγε «τι αμαρτίες πληρώνω θεέ μου»;

Ο κυρ Χρήστος, λοιπόν, κρητικός και οικοδόμος, είχε μεγαλώσει αλλιώς και αυτά τα πράγματα δεν τα καταλάβαινε. «Πας και δίνεις ένα τσουβάλι λεφτά για να φορέσεις άρβυλα; Και γιατί δεν περιμένεις να πας φαντάρος να σου τα δώσουν τσάμπα» αναρωτιόταν…

Αυτό που δεν ήξερε ο κυρ Χρήστος ήταν ότι εκείνη την εποχή πέρα και μακριά από τα μάτια μανάδων και πατεράδων υπήρχε σε πλήρη εξέλιξη ένας ανελέητος πόλεμος μεταξύ των πιτσιρικάδων. Πόλεμος για τα «κουμάντα» στη γειτονιά, αλλά και για το ποιος θα φοράει τα πιο άγρια και φθαρμένα άρβυλα…

Η «αλητεία» των 90s

wkmrtge16

Εντάξει, μπορεί η δεκαετία του '90 να μην είχε την αύρα και την αθωότητα της αντίστοιχης του '80 αλλά ο ιστορικός του μέλλοντος θα ασχοληθεί αρκετά, ειδικά με το πρώτο μισό της.

Ήταν μια εποχή ημι-άγρια. Συμμορίες όπως τις φαντάζεται κάποιος δεν υπήρχαν όσο τα προηγούμενα χρόνια ή σε άλλες χώρες. Η μορφή τους θύμιζε περισσότερο αγέλες παρά οτιδήποτε άλλο. Αρχικά ήταν οι ενδοσχολικές αγέλες που συνήθως ορίζονταν από τις τάξεις. Υπήρχαν οι all time classic οπαδικές  (οι γαύροι, οι βάζελοι, τα χανούμια κλπ ). Υπήρχαν οι μουσικές (οι μεταλάδες, τα πανκιά και οι ρεϊβάδες). Υπήρχαν και οι αγέλες των γειτονιών στις οποίες συνασπίζονταν (έστω και για λίγο) όλοι οι παραπάνω.

wkmrtge14

Κοινός παρανομαστής το ξύλο. Για κάθε λόγο. Ακόμα και χωρίς λόγο. Γυρνούσες ματωμένος στο σπίτι και στο ερώτημα «τι έπαθες παιδί μου», απαντούσες «πάνω στη μπάλα το έπαθα, παράτα μας».

Προφανής στόχος η επικράτηση της αγέλης σου. Γιατί, κακά τα ψέματα, ρε παιδάκι μου, όταν νικούσες έμπαινες με άλλο αέρα στην πλατεία. Ψηλότερος κατά 10 πόντους. Και έριχνες και κλεφτές ματιές για να δεις αν κοιτάζουν τα κορίτσια. Μην πάει χαμένος τόσος κόπος (και τόσος πόνος).

Οι γκέτα, οι χαιλάντερ και οι Dr Martens

wkmrtge4

Και κάπου μέσα σε αυτόν τον κακό χαμό, έρχονται στην Ελλάδα κάτι περίεργα πατούμενα από την Αγγλία. Εκεί βέβαια κυκλοφορούσαν για κάποιες δεκαετίες αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα. Τα παπούτσια αυτά, δεν ήταν απλά παπούτσια. Ήταν κάτι περισσότερο. Ήταν άποψη. Ήταν από ένα σημείο και μετά και μόδα, βέβαια, αλλά στην πραγματικότητα (ειδικά τα πρώτα χρόνια) ήταν όπλα.

Οι γκέτα, οι χαιλάντερ και οι Dr Martens, ήταν -για όσους δεν θυμούνται- κάτι «διακριτικά» και «κομψά» άρβυλα που προκαλούσαν τρόμο στις αντίπαλες αγέλες. Για όσους αγνοούν την ύπαρξή τους, στο μπροστινό μέρος τους και εσωτερικά του δέρματος είχαν ένα μεγάλο κομμάτι σίδερο που… πονούσε! Πονούσε πολύ. Ειδικά όταν έτρωγες κλωτσιά στο καλάμι…

wkmrtge12

Η τιμή τους τότε ξεκινούσε από τις 17.000 και έφτανε ακόμα και τις 20.000 δραχμούλες! Ακριβές για τα τότε δεδομένα ενός πιτσιρικά. Αυτό βέβαια δεν μας εμπόδιζε να ταράζουμε στις κλωτσιές τις κολώνες της ΔΕΗ και τους τοίχους των σχολείων για να τις φθείρουμε μπροστά. Τι γιατί; Τίποτα φλώροι είμαστε να κυκλοφορούμε με παπούτσια που είναι καθαρά και περιποιημένα;

Όλα αυτά τα άρβυλα είχαν την τιμητική τους στους τσαμπουκάδες. Αλλά όχι μόνο… Φοριόντουσαν στο σχολείο, στο γήπεδο, στις συναυλίες, στην παραλία, στον ύπνο. Ακόμα και στο ποδόσφαιρο. Φορούσες τις γκέτα, έμπαινες στην επίθεση ή έπιανες θέση στην άμυνα και… γαία πυρί μιχθήτω!

wkmrtge5

Ακόμα, λοιπόν, και όσοι δεν είχαν αγοράσει τα συγκεκριμένα άρβυλα, αναγκαστικά κάποια στιγμή θα έκαναν την βόλτα τους από την Ηφαίστου στο Μοναστηράκι! Από ένα σημείο και μετά ήταν θέμα αυτοπροστασίας. Στο «Top Man» και στον «Στρατηγό» γινόταν κάθε Σαββατοκύριακο κανονικό πανηγύρι. Οι «κράχτες» δεν προλάβαιναν να βάζουν κόσμο μέσα στα μαγαζιά και ταυτόχρονα να βροντοφωνάζουν την πραμάτεια τους.

Οι κρυφοί συμβολισμοί μιας αρβύλας

wkmrtge7

Την τριάδα των γκέτα, χαιλάντερ και Dr Martens συμπλήρωναν οι Βέρμαχτ! Άλλη περίπτωση αυτή… Το όνομα τους, το είχαν πάρει από τις ομώνυμες μονάδες του γερμανικού στρατού. Μονοκόμματες. Χωρίς κορδόνια. Μόνο με ένα μικρό αλλά φονικό, εξωτερικό, σίδερο μπροστά που κάθε επαφή μαζί του σε έστελνε να θαυμάσεις τα εξωτερικά ιατρεία στο ΚΑΤ. Αργότερα, και μετά από πολλά κατάγματα οι περισσότεροι έβγαζαν το σίδερο αυτό και το έβαζαν σαν μπρελόκ στα κλειδιά τους.

Κυρίως στις Βέρμαχτ μπορούσες να πας και στον τσαγκάρη σου για να σου προσθέσει… σόλες από κάτω! Δίπατο ή ακόμα και τρίπατο, μουράτο μεν (σε έδειχνε και ψηλότερο) αλλά βαρύ και ασήκωτο σε περίπτωση που μπλεχτείς σε τσαμπουκά.

wkmrtge6

Βέβαια, δεν πήγαινες έτσι απλά αγόραζες ένα ζευγάρι αρβύλες, τις φόραγες και τέλος. Υπήρχαν αρκετά θέματα. Τι θα πάρεις; 10αρες; 14αρες; Ακόμα μεγαλύτερες; Όχι, οι αριθμοί αυτοί δεν είναι απλά νούμερα. Είναι οι τρύπες για τα κορδόνια που είχε κάθε αρβύλα και η επιλογή τους δεν ήταν καθόλου απλή υπόθεση. Σε μεγάλο ποσοστό καθόριζε το τι ώρα έπρεπε να σηκωθείς το πρωί για να ετοιμαστείς για το σχολείο.

Τι χρώμα κορδόνι θα βάλεις; Εξαρτάται από τα πολιτικά σου πιστεύω. Κόκκινα ή μαύρα; Είσαι αναρχικός. Άσπρα; Είσαι ακροδεξιός και ουαί και αλίμονο αν βρισκόσουν στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή.

Τα φλάιτ και οι «λύκοι»

wkmrtge9

Κάθε πιτσιρικάς που έζησε την εφηβεία του στις αρχές των 90s (άντε και τέλη των 80s) και σεβόταν τον εαυτό του, ωστόσο, δεν έμενε μόνο στα άρβυλα και τους συμβολισμούς τους. Είχε το ντύσιμο που άρμοζε στην αγέλη του.

Μαύρα τζιν «σωλήνες» και μπουφάν γεμάτα ραφτά από συγκροτήματα και ομάδες συμπλήρωναν το ντύσιμο. Καλοκαίρι, άνοιξη και Φθινόπωρο. Τον χειμώνα τα πράγματα σοβάρευαν. Υπήρχαν τα φλάιτ! Τα μπουφάν που ερχόντουσαν από τις ΗΠΑ όπου τα φορούσαν οι πιλότοι στα πολεμικά αεροπλάνα.

Τα φλάιτ έβγαιναν σε διάφορα χρώματα. Κυριαρχούσε το μαύρο (που πάει με όλα, σαν το γνωστό αναψυκτικό) αλλά υπήρχαν πολλά χακί, αρκετά μπορντό και λιγότερα γκρι. Όλα με το χαρακτηριστικό πορτοκαλί χρώμα από μέσα. Αν ήσουν στη Θεσσαλονίκη (είτε ΠΑΟΚτζης, είτε Αρειανός) έμπαινες στην κερκίδα, γυρνούσες το φλάιτ ανάποδα και… έστηνες χορό.

wkmrtge8

Αν ήσουν στην Αθήνα το έβλεπες σπανιότερα. Αν κάποιος το φόραγε ανάποδα τον κοιτούσαν στραβά και έπρεπε να δώσει τις ανάλογες εξηγήσεις στη λογική του «τι γιατί το σπάμε; Αφού έχει αθηναϊκές πινακίδες», που έλεγε και ο Μπάμπης ο Σουγιάς για να συμφωνήσουν ο Πέτρος ο Μπαλτάς και ο Πεταλούδας ο Νίκος.

Πέρα από τα φλάιτ, ωστόσο, υπήρχαν και οι «λύκοι». Αυτά τα φορούσαν οι πιο… ψαγμένοι. Είχαν πάρει το όνομά τους από τη γούνα που είχε η κουκούλα η οποία άνοιγε στη μέση και έτσι χωριζόταν στα δυο, πέφτοντας στους ώμους και θυμίζοντας τους… δικαστές του Αρείου Πάγου!

wkmrtge3

Εν κατακλείδι, όλα τους (μπουφάν, ρούχα, άρβυλα και «αλητεία), έχουν βρει τη δική τους θέση στη ντουλάπα με τις αναμνήσεις, την οποία κάθε τόσο ανοίγουμε για να θυμόμαστε από πού και πως ξεκινήσαμε… Η με δειλά βήματα προσπάθεια για επιστροφή τους στη μόδα, μπορεί να μας επιστρέφει δυο δεκαετίες πίσω, αλλά πλέον τίποτα δεν είναι το ίδιο σήμερα...

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

54
σχόλια
  1. avatar Νεα Φιλαδελφεια oldies 90s

    90s Αλσος στο Πεδιο του Αρεως...οι 9στους 10 φλαιτ ...εγω με το μαυρο η το ασημι.Κονκαρδες Προτιτζυ και ΑΕΚ
    χρυσες εποχες δεν θα μας καταλαβει κανεις

  2. avatar Rock a Billy

    Κοπάνα από το σχολείο, επίσκεψη σε κάποιο άλλο σχολείο άλλης γειτονιάς (που προαιρετικά κάποιος είχε μια "γκομενα") και ψύρισμα τα φλαιτ και το χαρτζιλίκι των εκεί μαθητών "γιατί δεν έχω αυτό το χρώμα και είμαι ο τάδε από Τούμπα σίγουρα έχεις ακούσει για μένα". Επίσης ξέχασες τις συλλογές από zippo και τους parker στο μανίκι.

  3. avatar Santokos

    Είμαι 38 και ακόμα σαν να ήταν χθες με θυμάμαι μέ τα Μπορντό τα Μάρτινς μου ( αργότερα μαύρες γκετα) και το μαύρο φλαιτ. Κονκαρδες στο φλαιτ από συγκρότηματα και πάνω από όλες την κονκάρδα του Παναθηναϊκού. Επίσης ακόμα θυμάμαι το μπρελόκ της ομάδας μου που τους είχα μακρηνει την αλυσίδα για να φαίνεται όταν το έπιανα από τα θυλάκια που έμπαινε η ζώνη του τζιν!

  4. avatar Katerina ριφιφι

    Πολύ ωραίο άρθρο... όχι μόνο για τα ενδυματολογικά θέματα... για την φιλοσοφία της εποχής... την ροκ εφηβεία μας... με τις απίστευτες εμπειρίες... την ασυμβίβαστη ελευθερία μας...

  5. avatar λεμμυ

    ακομα και σημερα εχω dr martens στα 48 μου !! ωραιο αρθρο και ωραια σχολια . ναστε καλα

  6. avatar Jakes b.

    Επισεις μην ξεχνάς τα κουρέματα γιατί αν δεν είχες γουλί με τούφα(Τεν Τεν) η μακριά μαλλιά που από μέσα το λεγόμενο καπελάκι δεν ήταν ξυρισμένο συν τα σκουλαρίκια τότε δεν πα να φόραγες αρβύλες και φλαιτ ...δεν είχες το άριστα του συνόλου μέχρι πού αρπαζες κράξιμο.

  7. avatar Jakes b.

    Αρθρογραφε οι Βέρμαχτ έβγαιναν και με κορδόνια.

    1. avatar Βερμαχτ boots

      Οι πραγματικές βέρμαχτ ούτε με κορδόνια έβγαιναν, ούτε σε διάφορα χρώματα. Ήταν συγκεκριμένες μπότες, οι οποίες από ένα σημείο και μετά ήταν εξαιρετικά σπάνιες, λόγω του ότι ήταν γερμανικό απόθεμα. Φτιάχνονταν από 3 εργοστάσια (δεν θυμάμαι τώρα τα ονόματα) και κάποιος που το είχε ψάξει μπορούσε από την όψη και μόνο να καταλάβει από ποιο εργοστάσιο ήταν. Το 90% από αυτές που ονόμαζαν βέρμαχτ ήταν κακές απομιμήσεις για να καλύψουν τις ανάγκες του κοινού.

      Δείγμα από πραγματικές βέρμαχτ:[λινκ]
      Το δέρμα ήταν πολύ σκληρό και δεν έσπαγε εύκολα με αποτέλεσμα να είναι δύσχρηστες. Αλλά μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος!! Μετα από 26-27 χρόνια οι δικές μου ακόμη κρατούν τη φόρμα τους. Τόσο σκληρες ήταν.

  8. avatar Petsakias

    Τα Global τα θυμαται κανενας;;;;

  9. avatar Αχερων

    Μονο ΑΡΕΙΑΝΟΙ τα φλαιτ ημαρτον με την ανακριβεια γενικα καλο αρθρο

  10. avatar Ναιντιλα

    Το φλαιτ ξαναήρθε σείρα εχουν υπόλοιπα... Back to 90s

  11. avatar gajim

    Μαυρο φλαι αναποδα μονο χαριλαου και μονο εμεις ΑΡΗΣ μπορντο dr martens και κιτρινα παρακαλω κορδονια .Αυτες ηταν εποχες τωρα τουλαχιστον στα γηπεδα χωθηκαν ρωσσοι ,αλβανοι με μαχαιρια και αλλα καλουδια εμεις οι ποιο παλιοι τουλαχιστον σαλονικη στο τελος ειμασταν φιλοι

  12. avatar βασιλης tdr

    ρε παιδια ξεχασατε red lines τα " ορειβατικα" παπουτσαρα

  13. avatar kiros

    Ok military look!!!αλλα κ χαμενοι στην μεταφραση σε πολλα πραγματα εκεινη η γενια μας εμεις θα επρεπε να ειμαστε τα αντισωματα της μεταπολιτευσης αλλα αποτυχαμε λ εμεις...διπατα vermaht τι δεος οταν τα φορεσα...η μανα μου ελεγε οι Γερμανοι ξαναρχονται..28 χιλιαδες δραχμες οι μποτες αν θυμαμαι καλα!!!

  14. avatar Αλέξανδρος Σέρρες

    Δούλευα στα 13 για να πάρω τα αρβύλα και το φλαιτ, στα 15 μου πήρα ένα ζευγάρι καινούργιες Βέρμαχτ αλλά καφέ χρώμα ξεθωριασμενες. Και εκεί που τα είχα όλα μου σκάει δώρο στα γενέθλια μου ο αδερφός μου μαύρες Βέρμαχτ. Ακόμη τα έχω μόνο πάτους θέλει. Καλοκαίρι πάνω στη πάπια με Βέρμαχτ στενό τζιν και no fear μπλουζάκι και κόντρες.. Απλά για να το γνωρίζετε τα φλαιτ από του χρόνου είναι στη Μόδα και πάλι. Πολύ καλό άρθρο.

  15. avatar Chris 666

    Αλάνι ξέχασες τα περφέκτο τα πέτσινα, που φορούσαμε οι μεταλλάδες, οκ πιο διαχρονικά βέβαια, τα χιτώνια τα παλαιστινιακά τα μαντήλια, τα μπρελόκ απο κορδόνια, τους τεραστιους μεταλικούς κρίκους για τα κλειδιά πακέτο με αλυσίδα, τις κονκάρδες κτλπ, αλλά ωραίο φλας μπακ!

  16. avatar theogo

    Δεν ηταν μονο ρουχα κ αρβυλεs ηταν τροποs ζωηs .. Rainbow..Ompre..

  17. avatar fantomXxXx

    Την μπαντάνα ή σάλι ή όπως αλλιώς το λέγανε στην εκάστοτε περιοχή ξέχασες.

    1. avatar Γιώργος 18 21…..

      Μάλλον θα λες το παλαιστινιακο..

  18. avatar κρασσας

    Ωραίες εποχές όλα αγνά μα και τόσο άγρια μαζί.μπράβο σας

  19. avatar Φραγκακη

    Ωραίες εποχες μοναδικες αναμνήσεις...

  20. avatar Χρυση 83

    Ξεχασες το χιτωνιο....δευτερο δερμα

Παρακαλούμε περιμένετε ...