Η τρίωρη συνάντηση που είχε η αμερικανική αντιπροσωπεία με τον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, στο πλαίσιο των διπλωματικών προσπαθειών με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία χαρακτηρίστηκε και από τις δύο πλευρές ως «εξαιρετικά σημαντική». Όμως η αλήθεια είναι ότι τα γεγονότα τα οποία είναι πεισματάρικα κάθε άλλο δείχνουν ότι είμαστε κοντά στον τερματισμό του πολέμου. Ο Γουίτκοφ δήλωσε ότι ο πρόεδρος Τραμπ στέλνει τις καλύτερες ευχές του στον Ρώσο ομόλογό του και τον ευχαριστεί για την κατάπαυση του πυρός κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της αμερικανικής αντιπροσωπείας. Ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εγγυηθεί την ασφάλεια των διαμεσολαβητών. Ο Τραμπ δεν θέλησε να διευκρινίσει αν το σχέδιο προέβλεπε την παραχώρηση εδαφών από την Ουκρανία, όπως έχει αφήσει να εννοηθεί στο παρελθόν, αλλά πρόσθεσε: «Έχουμε μια ιδέα για την ειρήνη».
Η ειρωνεία είναι ότι οι Ουκρανοί γιόρτασαν αυτή την εβδομάδα την 35η επέτειο της ανεξαρτησίας της χώρας και αυτή ήταν η πέμπτη Ημέρα Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας από την έναρξη της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής. Αν και η Ουκρανία κατάφερε να εξασφαλίσει την κρατική της υπόσταση μέσα στην αναταραχή του 1991, πολλοί στη Μόσχα δεν αποδέχθηκαν ποτέ πλήρως την πραγματικότητα της ουκρανικής ανεξαρτησίας. Μόλις η Ρωσία άρχισε να ανακάμπτει από τους κραδασμούς της σοβιετικής κατάρρευσης, δεν πέρασε πολύς καιρός προτού αξιωματούχοι του Κρεμλίνου αρχίσουν και πάλι να σχεδιάζουν την υποταγή της Ουκρανίας.
Ο αγώνας της Ουκρανίας για την κρατική της υπόσταση χρονολογείται εκατοντάδες χρόνια πίσω και αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους αγώνες αυτού του είδους στην ευρωπαϊκή ιστορία. Το κυριότερο εμπόδιο σε αυτά τα όνειρα για την ουκρανική ελευθερία υπήρξε παραδοσιακά η Ρωσία. Κατά τη διάρκεια τόσο της τσαρικής όσο και της σοβιετικής εποχής, διαδοχικές γενιές Ρώσων ηγεμόνων επιδίωξαν όχι μόνο να ελέγξουν πολιτικά την Ουκρανία, αλλά και να καταστείλουν την ίδια την ιδέα ενός ξεχωριστού ουκρανικού έθνους.
Οι μεγάλες φιλοδοξίες της Ρωσίας στην Ουκρανία επιβίωσαν, λίγο-πολύ ανέπαφες, από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και έκτοτε επανεμφανίστηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Από την οπτική του Πούτιν, η ανακατάκτηση της Ουκρανίας είναι απαραίτητη προκειμένου να αντιστραφεί η αδικία της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και να αναβιώσει η Ρωσική Αυτοκρατορία. Αντίθετα, εάν επιτραπεί στην Ουκρανία να εδραιώσει το καθεστώς της ως ανεξάρτητη και δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα, ο Πούτιν φοβάται ότι αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για την επόμενη φάση της ρωσικής αυτοκρατορικής υποχώρησης, η οποία ξεκίνησε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989.
Η καθοριστική στιγμή ήρθε τον Φεβρουάριο του 2014, όταν ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν την ουκρανική χερσόνησο της Κριμαίας. Ακολούθησε σύντομα μια στρατιωτική επέμβαση υπό την ηγεσία του Κρεμλίνου στην περιοχή του Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, θέτοντας τις βάσεις για την πλήρους κλίμακας εισβολή του 2022.
Ο ίδιος ο Πούτιν έδωσε τον τόνο, επιμένοντας συχνά ότι οι Ουκρανοί είναι στην πραγματικότητα Ρώσοι, ένας λαός. Την παραμονή της πλήρους κλίμακας εισβολής, υπογράμμισε τη θέση του δημοσιεύοντας ένα εκτενές ιστορικό δοκίμιο, στο οποίο αμφισβητούσε το δικαίωμα της Ουκρανίας να υπάρχει.
Οι απεσταλμένοι των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, συνομίλησαν τηλεφωνικά με τον Ουκρανό πρόεδρο και αναμένεται να βρεθούν αύριο στο Κίεβο. Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη να σταματήσει τις εχθροπραξίες κατά της Μόσχας για όσο διαρκέσουν οι διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς. Επεσήμανε ότι αναμένει να πράξει το ίδιο και η Ρωσία. Η χθεσινή δήλωση όμως του Πούτιν συμπυκνώνει το νόημα που βρισκόμαστε σήμερα: «Η κατάσταση, φυσικά, δεν είναι απλή».
