Σοβαρούς τριγμούς στο εσωτερικό της Ιαπωνίας προκαλεί η οικονομική συμφωνία μαμούθ με τις ΗΠΑ, καθώς κορυφαία στελέχη της αγοράς αρχίζουν να σπάνε τη σιωπή τους και να εκφράζουν έντονη ανησυχία. Ο Γιοσιμίτσου Κομπαγιάσι, μία από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες του ιαπωνικού επιχειρηματικού κόσμου και επικεφαλής του Κέντρου Παραγωγικότητας της χώρας, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις «ατέρμονες» επενδύσεις στις αμερικανικές υποδομές.
Η προειδοποίησή του έρχεται τη στιγμή που η εγχώρια παραγωγικότητα της Ιαπωνίας καταγράφει ιστορικό χαμηλό, όντας η χειρότερη ανάμεσα στις ισχυρές οικονομίες του G7.
Το Τόκιο αναγκάστηκε πέρυσι να δεσμευτεί για τη δημιουργία ενός επενδυτικού ταμείου ύψους 550 δισεκατομμυρίων δολαρίων, προκειμένου να κατευνάσει τον Ντόναλντ Τραμπ και να αποφύγει τους καταστροφικούς δασμούς που απειλούσε να επιβάλει η κυβέρνησή του στα ιαπωνικά προϊόντα.
«Μπορεί αυτό το πράγμα να συνεχίζεται για πάντα, με ποσά της τάξης των 550 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ οι εγχώριες επενδύσεις στερεύουν;», αναρωτήθηκε με νόημα ο Κομπαγιάσι σε συνέντευξή του στους Financial Times. Παρά το γεγονός ότι η κίνηση αυτή ευθυγραμμίζεται με την επιθυμία των ιαπωνικών ομίλων να επεκταθούν στην αμερικανική αγορά, η πραγματικότητα αποδεικνύεται εξαιρετικά δυσβάσταχτη.
Η συμφωνία επικρίνεται έντονα για τον εξόφθαλμα μονόπλευρο χαρακτήρα της. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει την απόλυτη εξουσία να επιλέγει ποια αμερικανικά έργα θα χρηματοδοτούνται, ενώ η μοιρασιά των κερδών είναι σκανδαλώδης. Οι δύο χώρες θα μοιράζονται τα έσοδα 50/50 μέχρι η Ιαπωνία να αποσβέσει το κεφάλαιό της, αλλά αμέσως μετά, οι ΗΠΑ θα καρπώνονται το 90% των κερδών.
Αν και έχουν ήδη εγκριθεί τα πρώτα έργα ύψους 109 δισεκατομμυρίων δολαρίων για πυρηνικούς σταθμούς και εργοστάσια φυσικού αερίου, οι ιαπωνικές τράπεζες πιέζονται ασφυκτικά να χρηματοδοτήσουν εξαιρετικά ρισκαδόρικα και ασύμφορα projects απλώς για να κρατούν ικανοποιημένο τον Λευκό Οίκο.
Αυτή η τεράστια διαρροή κεφαλαίων ναρκοθετεί το σχέδιο της πρωθυπουργού Σαναέ Τακάιτσι, η οποία έχει θέσει ως εθνικό στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας κατά 15% μέσα σε μία πενταετία. Η έλλειψη εγχώριων επενδύσεων από την οικονομική κρίση του 2008, σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού, έχει καθηλώσει την ωριαία παραγωγικότητα της Ιαπωνίας στα 53 δολάρια, την ώρα που ο μέσος όρος του G7 βρίσκεται στα 75 δολάρια.
Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι η χώρα υποφέρει από μια κακή κατανομή κεφαλαίων, καθώς τα χρήματα αντί να κατευθύνονται στους αναπτυσσόμενους εγχώριους κλάδους, θυσιάζονται στον βωμό των γεωπολιτικών εκβιασμών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων, σύμφωνα με τους Financial Times.
