114
loading
Γράφει
ο Νίκος Δεμισιώτης

Πριν από μερικές ημέρες ο «Άγιος Βασίλης» έφερε στην κόρη μου ένα τάμπλετ. Πάνω στην κουβέντα, λοιπόν, η ερώτηση από μεριά της ήρθε σχεδόν φυσιολογικά. «Εσύ μπαμπά όταν ήσουν παιδάκι πότε πήρες πρώτη φορά τάμπλετ»; Η απάντηση από την πλευρά μου εξίσου φυσιολογική. «Δεν είχαμε, μωρό μου, τότε εμείς τάμπλετ».

Με κοίταξε γεμάτη απορία και με ξαναρώτησε: «τι εννοείς δεν είχατε τάμπλετ». Κατάλαβα πως η κουβέντα θα ξεφύγει. «Ε, δεν είχαμε. Ήταν άλλες εποχές τότε». Τα μάτια της άρχισαν να γεμίζουν ερωτηματικά. Το έβλεπα να έρχεται. «Και πώς παίζατε παιχνίδια»; Η επόμενη απάντηση ήταν απλή: «Στο δρόμο παίζαμε». Και τότε ήρθε η χαριστική βολή. «Και καλά, μουσική πώς ακούγατε»; Παίρνω το σοβαρό μου ύφος και της απαντώ σαν επιστήμονας που απαντά ερώτηση για την κβαντική μηχανική: «Από κασέτες παιδί μου»!

Το σοκ στα μάτια της με έκανε να αναθεωρήσω τη χρησιμότητα της κουβέντας και να κάνω ένα βήμα πίσω: «τι κάνεις ρε στο παιδάκι; Σταμάτα να το σοκάρεις»! Γιατί ναι, μπορεί να μας χωρίζουν κοντά στα 30 χρόνια άλλα μέσα σε αυτές τις τρεις δεκαετίες τίποτα δεν παρέμεινε ίδιο. Η τεχνολογία προόδευσε με αδιανόητους ρυθμούς, οι καθημερινές συνήθειες άλλαξαν δραματικά, οι άνθρωποι έγιναν πιο… «κουμπωμένοι».

Και άντε τώρα να εξηγήσεις σε ένα παιδάκι που σήμερα είναι γύρω στα 10 και έχει να επιλέξει ανάμεσα σε ένα από τα έξι παιδικά κανάλια που του παρέχει η συνδρομητική τηλεόραση, πως στην δική μας εποχή, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο μικρότερος  ήταν αυτός που σηκωνόταν (και πάντα με φασαρία) για να αλλάξει χειροκίνητα το κανάλι (ένα από τα 3-4 που υπήρχαν τότε) στην ασπρόμαυρη τηλεόραση!

Το παιχνίδι στο δρόμο

wknkeig5

Σε αυτό το κείμενο υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος. Να πέσουμε στην παγίδα του «χάσματος των γενεών». Να κάνουμε, δηλαδή, το ίδιο λάθος που έκαναν οι γονείς μας. Αυτό το «αχ, στη δική μας εποχή τα πράγματα ήταν καλύτερα». Άλλα όχι. Στη δική μας εποχή τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Ήταν πιο αγνά, ίσως. Και με μεγαλύτερη δόση «άγνοιας κινδύνου», σίγουρα.

Εμείς δεν είχαμε παιδότοπους γεμάτους αφρολέξ και προστατευτικά στις γωνιές. Παίζαμε στην παιδική χαρά  με τις σκουριασμένες κούνιες και τις αιχμηρές γωνιές. Όταν ιδρώναμε δεν αλλάζαμε μπλούζα. Τη βγάζαμε, την αφήναμε στο χώμα και την ξαναβάζαμε μετά αδιαφορώντας για τα μικρόβια που έστηναν πάρτι πάνω της. Όταν διψούσαμε δεν είχαμε το ειδικά σχεδιασμένο παγουράκι. Από την βρύση στην άκρη της πλατείας πίναμε. Που ήταν εντελώς εκτεθειμένη και από εκεί ξεδιψούσαν και τα αδέσποτα σκυλάκια.

Όταν χτυπούσαμε δεν σήμαινε γενικός συναγερμός. Αν δεν χρειαζόσουν ράμματα,  τότε γινόσουν καλά με λίγο ιώδιο που γιάτρευε τα πάντα και την άλλη ημέρα έδειχνες με καμάρι το κόκκινο χρώμα πάνω στο σώμα σου.  Η μάνα μας το πιθανότερο είναι να φώναζε για το σκισμένο παντελόνι και την επόμενη να πήγαινε να έβαζε εκείνο το θρυλικό (συνήθως καφέ ή μαύρο) οβάλ δερμάτινο μπάλωμα.

wknkeig8

Και αν θέλαμε να παίξουμε κάτι πιο ήρεμο μαζεύαμε χαρτάκια για να τα κολλάμε στα άλμπουμ. Χαμός για να αγοράσουμε ένα φακελάκι. Κλάμα αν τα είχαμε «διπλά». Περηφάνια αν πετυχαίναμε κάποιο «υπερσπάνιο». Τα περισσότερα άλμπουμ ήταν για το ποδόσφαιρο. Αλλά υπήρχαν και τα κοριτσίστικά. Μέχρι και για την «Τόλμη και Γοητεία» με τον Ριτζ και την Καρολάιν που τότε ήταν στα ντουζένια τους, είχαν βγάλει, οι αθεόφοβοι.

Και για να γυρίσουμε στα του τάμπλετ. Ποιο τάμπλετ; Στην καλύτερη και για τους μεγαλύτερους υπήρχαν τα «ουφάδικα» που… έλιωνες στο πακ-μαν ή προς το τέλος της δεκαετίας να μας αγόραζαν οι δικοί μας το «ατάρι».

wknkeig2

Εμείς, θα παίζαμε με τις ώρες μπάλα και δεν θα γυρίζαμε σπίτι αν δεν φώναζε η μάνα από το παράθυρο. Θα παίζαμε πετροπόλεμο ή μάχη με τα νεράτζια μέχρι να την πληρώσει το παράθυρο του γείτονα. Θα πηγαίναμε να εξερευνήσουμε τον μικρό λόφο που τότε έμοιαζε θεόρατο βουνό. Θα καθόμασταν με τις ώρες να χαζεύουμε τα μεγαλύτερα παιδιά που αγόραζαν το πρώτο τους «παπί», τρύπαγαν την εξάτμιση και έκαναν περατζάδες από την πλατεία, σπάζοντας τα νεύρα των γιαγιάδων που μαζευόντουσαν για να πλέξουν (και να κουτσομπολεύσουν).

wknkeig7

Θα ακούγαμε μουσική από τις κασέτες που είχαμε στοιβαγμένες τη μια πάνω στην άλλη και στην καλύτερη δίσκους στο πικάπ αλλά με προσοχή για να μη σπάσουμε τη βελόνα.

Και αν είχε καύσωνα, το παιχνίδι δεν σταματούσε. Απλά στην «εξίσωση» έμπαινε το λάστιχο της αυλής. Για κλιματιστικά ούτε λόγος. Όχι ένα σε κάθε δωμάτιο, όπως τώρα. Πουθενά. Οι σπουδαίες αυτές εφευρέσεις μπήκαν στη ζωή μας μετά τον μεγάλο καύσωνα του 1987.

Τα φαγητά, οι λιχουδιές και τα αναψυκτικά

wknkeig3

Και επειδή νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, τρώγαμε τα πάντα. Όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε τα πάντα. Χωρίς περιορισμούς, χωρίς καταλόγους ανθυγιεινών. Σοκολάτες, γαριδάκια, δρακουλίνια, φοφίκο. Τα πάντα όλα. Και αναψυκτικά. Οι φυσικοί χυμοί ήταν για όταν ήμασταν άρρωστοι, προκειμένου να παίρνουμε βιταμίνες αλλά μέχρι εκεί.

Η μάνα μαγείρευε υγιεινά φαγητά (για λίγο καιρό μόνο έκοψε τα πολλά πράσινα εξαιτίας του Τσέρνομπιλ) για να πάρουμε δυνάμεις αλλά, όπως γυρνούσαμε από το φροντιστήριο αγγλικών κάναμε μια στάση στο σουβλατζίδικο του κυρ Ηλία για να πάρουμε ένα πιτόγυρο που το έφτιαχνε με τα χεράκια του.

wknkeig11

Για όσους δεν διάβασαν καλά την προηγούμενη παράγραφο, ας μου επιτραπούν δυο επισημάνσεις.

Γυρνάγαμε μόνοι μας στο σπίτι. Το φαντάζεστε; Διανύαμε δυο στενά απόσταση χωρίς να πρέπει να έχει ξεσηκωθεί το μισό σόι για το «ποιος θα πάρει το παιδί»! Τα περί εγκληματικότητας, είναι υπερβολές. Και τότε υπήρχε. Δεν δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια. Ούτε τα νούμερα έχουν τεράστιες διαφορές. Αυτά τα «κοιμόμασταν με τις πόρτες ξεκλείδωτες και τα παράθυρα ανοιχτά» τα έλεγαν οι γονείς μας.

wknkeig1

Η δεύτερη επισήμανση έχει να κάνει με τον κυρ Ηλία. Ούτε γαντάκια, ούτε σκουφάκια, ούτε ειδικές κουτάλες για να βάλει τα υλικά μέσα στην πίτα. Όλα με τα χέρια. Μέσα στα λάδια. Τα οποία σκούπιζε πάνω στην (και καλά) άσπρη ποδιά και σου έλεγε «κόλλα πέντε» αν την προηγούμενη ημέρα είχε κερδίσει ο Ολυμπιακός!

Και όταν πηγαίναμε οικογενειακώς στις ταβέρνες τρώγαμε ότι έτρωγαν οι μεγάλοι. Δεν υπήρχαν ειδικές παραγγελίες με καλοψημένα φιλετάκια. Γαρδούμπες; Γαρδούμπες. Κοκορέτσι; Κοκορέτσι. Και όταν νύσταζες αποκαμωμένος από το παιχνίδι ανάμεσα στα τραπέζια, δεν σηκωνόντουσαν όλοι να φύγουν «επειδή το παιδί κουράστηκε». Ενώνανε δυο καρέκλες και σε έβαζαν να κοιμηθείς εκεί. Και εσύ κοιμόσουν.

Οι επικοινωνίες και οι μετακινήσεις λίγο μετά την… εποχή των σπηλαίων

wknkeig4

Όταν έβγαινες για να παίξεις, έβγαινες για να παίξεις. Έλεγες τι ώρα θα γυρνούσες (συνήθως δεν ήταν ώρα αλλά το κλασικό «μόλις νυχτώσει, ντε») και τέλος. Οι γονείς μας είχαν μόνο μια αμυδρή εικόνα του που μπορεί να είμασταν. Στην πάνω πλατεία; Στην παιδική; Στο σχολείο; Ε, κάπου εκεί, τέλος πάντων. Ούτε τηλέφωνα, ούτε μηνύματα, ούτε τίποτα. Για την ακρίβεια, στα πρώτα χρόνια εκείνης της δεκαετίας, δεν υπήρχε καν σταθερό στο σπίτι. Οι ανάγκες συνήθως εξυπηρετούνταν από το ζαχαροπλαστείο απέναντι.

wknkeig9

«Νίκο, τράβα φώναξε τον πατέρα σου. Τον ζητάνε στο τηλέφωνο», έλεγε ο κυρ Θύμιος που πέρα από ζαχαροπλάστης ήταν και ο… ΟΤΕ της εποχής με εκείνη την κλασική κι αγαπημένη συσκευή με το κυκλικό καντράν που όλοι πίστευαν πως αν έπαιρναν το «μηδέν» θα ακουγόταν καλύτερα! Ο κυρ Θυμιος ήταν που μας ένωνε όλους. Και για τα γλυκά και για την επικοινωνία. Δυο σε ένα. Πήγαινες να μιλήσεις στο τηλέφωνο, αγόραζες και μια πάστα.

Εκείνες οι εποχές που δεν είχαμε ούτε messenger, ούτε viber και, όπως πρόσφατα μου θύμισε η Μυρτώ από το διπλανό γραφείο, αν ήσουν και λίγο καψουράκος, έπρεπε να περιμένεις μέχρι τελευταία στιγμή στο σπίτι, μπας και χτυπήσει το τηλέφωνο και ήταν το… πρόσωπο. Τότε μας ενδιέφεραν οι μεγαλύτερες κοπέλες. Που φορούσαν αυτά τα θρυλικά πουκάμισα με τις βάτες και έκαναν τα μαλλιά τους περμανάντ.

wknkeig6

Και αν ήθελες να βρεθείς με κάποιον χωρίς να έχετε συνεννοηθεί από πριν, πήγαινες κάτω από το παράθυρο του και φώναζες. «Μητσοοοοο»! Έβγαινε ο Μήτσος κι αν είχε προλάβει να τελειώσει τα διαβάσματα ερχόταν μαζί στο παιχνίδι. Αν δεν τα είχε τελειώσει, έριχνε έναν τσακωμό, το έσκαγε και ερχόταν. Δεν έπρεπε πρώτα να μιλήσει η μαμά του, με τη μαμά σου να το σκεφτούν, να το εξετάσουν ενδελεχώς και στη συνέχεια να απαντήσουν αρμοδίως. Τα απογεύματα ήταν κλεισμένα για παιχνίδι. Εκτός κι αν ήσουν «απογευματινός» στο σχολείο. Γιατί τότε πολλά σχολεία είχαν και απογευματινή βάρδια. Μία εβδομάδα πρωί. Μια εβδομάδα απόγευμα.

wknkeig13

Και όταν μπαίναμε στο αυτοκίνητο για να πάμε κάπου οικογενειακά, καθόμασταν στα πίσω καθίσματα και στην καλύτερη να βάζαμε ζώνες. Τα παιδικά καθισματάκια ήταν προϊόν… επιστημονικής φαντασίας. Και ο πατέρας κάπνιζε. Θα μου πει κάποιος και ήταν καλά όλα αυτά, δηλαδή; Σίγουρα όχι. Ναι, τα 80s είναι σαφώς μια εποχή που δεν κυριαρχούσε η λογική. Αλλά αφενός επιβιώσαμε και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και αφετέρου η υπερβολική προστατευτικότητα, στα όρια της υστερίας -χωρίς να βγάζω απ’ έξω τον εαυτό μου, ως μπαμπά, πλέον- ποτέ δεν είχε καλά αποτελέσματα. Οι γυάλες, άλλωστε, είναι για τα χρυσόψαρα.

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

114
σχόλια
  1. avatar Alex.

    Απλα τελειο και γεματο αναμνησεις εισαι δυναμιτης...μπραβο φιλαρακι μου..

  2. avatar Γιάννης

    Τι να πούμε κι εμείς που μεγαλώσαμε ακόμα παλιότερες δεκαετίες:)

  3. avatar Σταθης.Καν.

    Τέλειο φιλε. Αυτο με τον ύπνο στις ταβέρνες σε δυο καρέκλες..τι μας θύμησες

  4. avatar Χρήστος72

    Ωραία χρόνια!
    Παιχνίδι στη γειτονιά,μπίλιες,χαρτάκια με formula1,αυτοκόλλητα ποδοσφαιριστές,στο σχολείο,ποδιά μπλε, αγοράζαμε πλαστικές εμφανίσεις ομάδων,πορτοκαλάδα σε πλαστική μπαλίτσα.
    Μπλεκ,χαλκομανίες,δελτίο προπό με καρμπόν,αλληλογραφία στα αγγλικά με παιδιά από Αγγλία,Μινιόν....και πόσα ακόμη.

  5. avatar Και να μην ξεχάσουμε ….

    .... τα μπλουζ που περιμέναμε με αγωνία σε κάθε πάρτυ, όπου θα ερχόμασταν λίγο πιο κοντά με το αγοράκι-κοριτσάκι που μας άρεσε..

  6. avatar ΕΛΛΗΝ

    Νίκο δεμισιωτη το άρθρο σου καλό αλλά κλεμμένο... κλεμμένο ναι είναι το ίδιο με άλλα λόγια με κάποιο που είχα γράψει σε ένα σάιτ για νέους γονείς τότε που αλλάζαμε τις απόψεις μας και λέγαμε τι είχαμε εμείς και τι είναι σήμερα! Από τότε πρεπεί να έχουν περάσει 13 με 15 χρόνια....και έβλεπα το άρθρο μου αυτούσιο σε πολλά πολλά σάιτ...ακόμη και εδώ στο σάιτ που γράφεις.Τωρα εσύ το πέρασες σε άλλο επίπεδο....το μαστορεψες το ρετουσαρισες το γυαλίσει αν θες και το Έβγαλες πάλι.....για δικό σου...έπρεπε να το κατοχυρώσω τότε τόσα χρόνια θα είχα βγάλει πολλά.... πάντως δικό σου...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ !!!!!!!

    1. avatar Όνειρο έβλεπα;;;

      Να υποθέσω ότι είσαι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ άνθρωπος που έζησε στα 80ς... όλοι οι υπόλοιποι βιώσαμε ακριβώς τα ίδια στον ύπνο μας, ε;; τι κρίμα τελικά που όλα όσα περιγράφει ο Νίκος απλά τα είδα στον ύπνο μου....

      1. avatar ΕΛΛΗΝ

        μιλαω για το αρθρο αυτο καθ'αυτο ...τιποτα περισσοτερο τιποτα λιγοτερο...αυτο ειχα γραψει τοτε...συγκρινετε ..απλα....................

        το ρθρο του σαιτ..το 2010...χωρις υπογραφη βεβαια δειτε το λινκ και κλειστε στοματα !!

        https://www.newsbeast.gr/weird/arthro/83737/anekdoto-gia-osous-einai-gennimenoi-metaxu-1950-1980/comment-page-3#comments

    2. avatar NikosItaliano

      Μόνο εσύ τα έχεις βιώσει αυτά που περιγράφει έξοχα ο αρθογράφος, κατ αποκλειστικότητα. Κανείς άλλος. Ρε πως την έχετε δει μερικοί μερικοί...

      1. avatar ΕΛΛΗΝ

        το αυτο..και για σενα καλε μου φιλε...απλα τσεκαρε πιο πανω !!

    3. avatar Nikos Demisiotis

      Αγαπητέ, αφού σ' ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια θα μου επιτρέψεις να σου πω δυο πράγματα γιατί φαίνεσαι λίγο μπερδεμένος. Το πρώτο είναι πως δεν γίνεται να έχω κλέψει απο κάποιον τα βιώματα μου. Το δεύτερο είναι πως η συζήτηση για περασμένες δεκαετίες δεν είναι ούτε δική σου, ούτε δική μου ιδέα. Υπήρχε πριν απο εμάς και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά απο εμάς.

    4. avatar Ας πρόσεχες

      Και τι μας το λες; Αφού δεν το κατοχύρωσες μην κανείς παράπονα. Απλά δεν μας ενδιαφέρει.

    5. avatar Γάτος.

      Κρίμα,εχασες ολα τα κέρδη απο τα πνευματικά δικαιώματα.Ατιμη κενωνία!

  7. avatar allan dalon babadalobn

    Μην ξεχναμε και τον carnetion...

    1. avatar NikosItaliano

      Μα ποιος είσαι ο Μαραντόνα? Όχι, ο Μερεντόνα!

  8. avatar Λαβυρινθος

    Οση ωρα το διαβαζα, το εντυνα νοητα, με το υπεροχο "Βαλς των χαμενων ονειρων" του μεγαλου Μανου Χατζηδακι.

  9. avatar Wolf359

    Με αγχώνει και μόνο η ιδέα (αλλά δε θα το ζήσω) της σκέψη του πως θα είναι ο κόσμος, όταν το σημερινό 10χρονο κοριτσάκι θα χρειάζεται να εξηγήσει για τα πλέον απαρχαιωμένα ή κατηργημένα tablet ...

  10. avatar jim

    απο τα καλυτερα αρθρα που πρεπει να γνωριζουν οι νεοτεροι που εχουν τα παντα αλλα παντα κατι τους λειπει και δεν εκτιμουν τπτ μπραβο για αλλη μια φορα

  11. avatar Ag.sk

    Σε όλα μέσα έπεσες με το υπέροχο αυτό άρθρο σου !!
    Εγω θα συμπλήρωνα την τρέλα που είχαμε κάποιοι μέσα σε αυτους κ εγω με το πειρατικό ραδιόφωνο εγω στα fm άλλοι στα μεσέα καπου στα 16 μου εκει κοντά στο 1980 !! Fm 1038 103,3

  12. avatar Fotiszis

    Νοσταλγία!!!!Απλά ήταν ΤΈΛΕΙΑ!!!

  13. avatar Bill77

    Υπεροχο αθρο πραγματικα.Νοσταλγια για τα χρονια που μεγαλωσαμε πραγματικα σαν παιδια για τα χρονια που ολα περιστρεφοντουσταν γυρω απο τις ανθρωπινες σχεσεις (παιχνιδια-παρτυ-ερωτες-σχολειο-μουσικη).Τωρα τι;Τωρα ολα μεσα απο τα κινητα fb και οτι να ναι.Α ρε 80'ς νιοθω πραγματικα ευτυχισμενος που μεγαλωσα οπως επρεπε.Μακαρι και τα παιδια μας εστω να καταλαβουν το γιατι ειμασταν ευτυχισμενοι με τα λιγα

  14. avatar Μαρία 1973

    Πωπω....για τα δέκα λεπτά που διάβασα το άρθρο, ξανάζησα τα χρόνια της πραγματικής αθωότητας.Να προσθέσω την κολόνια ΜΥΡΤΩ λεμόνι και λεβάντα....τα βιβλιαράκια κόμικ ποπαϋ και τιραμολα...τα μεγάλα hit της εποχής: Σκά-Σκά και Παπάκια με τα οποία λιώναμε τις κασέτες μπρος πίσω όλη την ώρα... Την βέργα του δασκάλου στο δημοτικό όταν κάναμε αταξίες...την ασπρόμαυρη μικρή τηλεόραση που είχαμε οι περισσότεροι τότε...
    Ωωωχχ, ΜΑΛΛΟΝ μεγαλώσαμε ....

  15. avatar Larry

    5ατομα στο FIAT 127........Αθηνα Γιαννενα.....ατελειωτες ωρες!!!!! Αλλα μεσα στη τρελλη χαρα!!!! Σαββατο βραδυ Ελληνικη ταινια στην Ερτ2 και Κυριακη μεσημερι στην Ερτ 1.....Και αθλητικη Κυριακη με τον Φουντουκιδη!!!!

    1. avatar Tikoitatere

      Και κάθε Τρίτη Western (τα καλύτερα με Ινδιάνους και John Wayne - buffalo Bill)τι μας έκανες τώρα. Κλαίω

  16. avatar ΓΙΑΝΝΗΣ 1977

    ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΤΑ ΖΟΥΣΑΜΕ ΞΑΝΑ.. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΑΡΘΡΟ.

    1. avatar Αggelos Sak

      Να φοβηθής,δεν πρόκειται να τα ξαναζήσουμε,έτσι που έυκολα ξεγελιόμαστε απο ανελέητους απατεώνες,που απορρίπτουν την επαναφορά εδώ της Εθνικής μας Κυριαρχίας.

      1. avatar Ότι να ναι….

        Τα σχόλια σου είναι αλλού γι αλλού....δηλαδή εάν δεν μας στερήσουν την εθνική κυριαρχία, θα ξαναζήσουμε τα 80s;;; ΑΚΡΙΒΩΣ όπως τα περιγράφει ο Νίκος;;
        Άντε γεια.....

        1. avatar Αggelos Sak

          Δηλαδή θα μας μπορούσες να μας το κάνεις λιανά; Οτι να είμαστε "χαρούμενοι" που τόσα
          και τόσα επιτεύγματα μας(η γερή εθνική βιομηχανία,η Δραχμή μας,διοίκηση,ασφάλεια και κοινωνικός ιστός)χαραμίστηκαν/κλωτσηθήκαν μακριά;Οτι μείναμε πια χωρίς την αξιοπρέπεια;
          Οτι μάθαμε την έκφραση "Σκουπιδοφάγος της καθημερινότητας";

          1. avatar Πιο λιανά λοιπόν….

            Τι σχέση έχει η επαναφορά της εθνικής κυριαρχίας και των υπολοίπων που λες με όλα αυτά που περιγράφονται στο άρθρο; εδώ μιλάμε για την παιδική μας ηλικία στα 80ς χωρίς τάμπλετ, χωρίς κινητά και viber, χωρίς CD players αλλά με κασετόφωνα, κασέτες.Μιλαμε για το παιχνίδι μας στις αλάνες και τη συλλογή αυτοκόλλητων με τον Ριτζ και την Καρολαιν... Μιλάμε για τους καύσωνες και τα κλιματιστικά που δεν υπήρχαν τότε και που η μαμά έβρεχε κάθε απόγευμα με το λάστιχο το τσιμέντο της αυλής για να δροσιστούμε...Με το ιώδιο στην πληγή στο γόνατο...και τόσα και τόσα άλλα που ουδεμία σχέση έχουν με την εθνική μας κυριαρχία. Τόσο λιανά είναι οκ, η θέλεις περισσότερο;

          2. avatar Άγγελος sak

            Δεν πιστεύω να τα έπιασες καλά. Ότι τα ανωτέρω χρόνια η ζωή μας είχε χαρά,διότι κάποιοι είχαν εργαστεί σκληρά για την κατοχυρωμένη ιδιοκτησία,διότι τότε ο σοβιετικός φόρος ο ΕΝΦΙΑ δεν μας υπήρχε,διότι είχαμε εθνική ομοιογένεια,διότι δεν μας είχαν κάνει τα νησιά μας σε hot spots. Κοιμόμασταν ήσυχοι με ανοιχτή την πόρτα.
            Και όμως ο λαός μας διέπραξε κάτι άσχημο: Ανέχθηκε/στήριξε ξανά τους Εθνομηδενιστες που ξεχαρβαλωσαν την Ελλάδα μας! Πρόσφατα ο Ριζοσπάστης το παραδέχθηκε(αν και πολύ πια αργά),ότι οι Απριλιανοί συνταγματάρχες όντως ευεργετησαν τον λαό μας!Ναι οι συνταγματάρχες,οι "απαίσιοι που είχαν για επτά χρόνια στον γύψο την Ελλάδα".

          3. avatar Antonis100

            Εσυ ειδες το ριζοσπαστη να γραφει κατι θετικο για τη χουντα?
            Τι ακριβως πινεις?

  17. avatar Τάσος 2

    Χριστιανουπολεως και Σιτακης λέει κάτι???
    Κάτι μου θυμίζουν τα ονόματα που αναφέρεις

    1. avatar G,D

      ακου ο κυρ θυμιος μαλλον πεθανε ο κυρ Αντωνης με την Μαγδα δεν φτιαχνουνε ποια σουβλακια και ο σινεμας ΑΚΗΣ εγινε πολυκατοικια.Στην Σιτακης ολα αυτα.Να μην ξεχασω η κυρα Μαγδα πριν κανα δυο χρονια ζουσε

      1. avatar Τάσος 2

        ο κ. Θύμιος ζεί και βασιλεύει 80 πλάς πλεον

    2. avatar Nikos Demisiotis

      Ακριβώς. Χαίρομαι που κατάφερα να το περιγράψω τόσο καλά ώστε να καταλάβεις την γειτονιά. Να είσαι καλά Τάσο.

      1. avatar G,D

        ρε φιλε την πλατεια φειδα με χωμα θυμασαι?Αφηναμε κρεας και κοκκαλα οταν παιζαμε μπαλλα εκει.Η παιδικη χαρα η μοναδικη στην Χριστιανουπολεως ιδια 40χρονια.

      2. avatar G,D

        πλακα κανετε τον αναγνωστου τον ξεχασατε και το μπακαλικο του κυρΓιωργου διπλα

  18. avatar jasmine

    Ως εφηβη στην δεκαετια του 80, μπορω να πω οτι ετσι ζησαμε και στην δεκαετια του 70. Υπεροχο αρθρο, ξυπνα νοσταλγια και 'αγνες' εποχες. Πρεπει η σημερινη νεολαια να γνωριζει τι εστι παιδικη ηλικια στις περασμενες δεκαετιες.

  19. avatar καλά περνάμε και σήμερα.

    Και σήμερα καλά περνάμε, ας μην έχουμε παράπονο. Είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης των λαών, των αξιών και της αλληλεγγύης. Έχουμε στις τσέπες μας το ισχυρό και σταθερό ευρώ, το ίδιο νόμισμα δηλαδή με την ισχυρή σαν και εμάς Γερμανία. Τα σύνορά μας δεν απειλούνται γιατί μας τα εγγυάται η Ευρώπη. Είμαστε περήφανοι γεμάτοι αξιοπρέπεια Έλληνες και αυτό βγαίνει και προς τα έξω. Έχουμε το πιο πολύτιμο αγαθό, το facebook. Το πανάκριβο κινητό μας κάνει επιτέλους και καφέ freddo. Μπορούμε να βγούμε με περηφάνια και όχι μόνο να φωνάξουμε ναι είμαι γκέι, αλλά να απαιτήσουμε όλοι να γίνουν γκέι γιατί είναι τρέντυ και μαστ. Είμαστε Χρυσαυγίτες επειδή αγαπάμε την πατρίδα. Έχουμε για πρώτη φορά λαϊκή, αντιιμπεριαλιστική και εχθρό της νομεγκλατούρας του μεγάλου κεφαλαίου της πλουτοκρατίας κυβέρνηση της αριστεράς που αγαπάει και νοιάζεται για τον πολίτη. Χρησιμοποιούμε αυτοκίνητο με όλα τα κομφόρ για να πάμε σαλόνι κρεβατοκάμαρα. Τα παιδιά μας μαθαίνουν μέχρι Σουαχίλι. Όταν αρρωστήσουμε, απολαμβάνουμε περίθαλψη υψηλού επιπέδου χωρίς πια αναμονή και στερήσεις στα Δημόσια Νοσοκομεία. Τα εκατοντάδες ΜΜΕ μάς πληροφορούν αμερόληπτα για τα πάντα. Και τόσα άλλα σπουδαία που ζούμε σήμερα. Ας μη γκρινιάζουμε λοιπόν, καλά ήταν το 1980, τρίκαλα είναι το 2018.

    1. avatar Αggelos Sak

      @καλά περνάμε και σήμερα>Μάλλον είσαι έμμισθο τους όργανο(αφού τόσο πια τα ωραιοποιείς).Οποτε αντιλαμβάνεσαι τα τόσα ψέμματα σου. Για δές όταν ο πρωθυπουργός,στις αρχές του 81,Ανδρέας Παπανδρέου είπε το φοβερό "ολα τα Κράτη πρέπει να χρωστάνε".Στα πρώτα 4 χρόνια το ΠΑΣΟΚ δανείστηκε 10 δισ δολλάρια,μόνον για να στηρίξουν την κατανάλωση μέσω παροχών που δεν αντανακλούσαν το παραγόμενο προϊόν.Επίσης η πελατειακή πολιτική προσλήψεων στο Δημόσιο συνεχίσθηκε αμείωτη,δημιουργώντας νέα ελλείματά και δανεισμό.Ο ίδιος Παπανδρέου μετάλλαξε τους δημόσιους οργανισμούς σε "Επιχειρήσεις Κρατικής Αμέλειας",ενίοτε "Λαϊκής Αφέλειας",με την διοίκηση τους να ανήκη πλέον σε πράσινα και κόκκινα συνδικάτα,βάλε την θεσμοθέτηση των ΑΤΑ (παγκόσμια πρωτοτυπία!),και των επαίσχυντων "Εποπτικών Συμβουλίων" στις βιομηχανίες..Επίσης την εισαγωγή του ΦΠΑ,και την αύξηση των φορολογ.συντελεστών.Τι αλλόκοτο ότι αυτόν τον πολιτικάντη ο κόσμος συνέχισε να τον ψηφίζη,και το ΠΑΣΟΚ του μαζί.Έτσι και με κάτι άλλα έκλεισαν τις ελληνικές βιομηχανίες,μετέτρεψαν την Ελλάδα σε χώρα της εισαγωγής προϊόντων και υπηρεσιών.Να σταματήσουν κάποιοι να λένε αφελώς "χάρις τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί".Ναί,η ελλαδική Σοβιετία για να μειώση την εκμετάλλευση της υπεραξίας εκμηδένισε την αξία!
      Προτείνω:Εξοδο τη χώρας μας απ΄την Ευρωζώνη και επάνοδο του εθνικού μας νομίσματος.
      ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ 2001 “ ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ”: youtube.com/watch?v=Xl3ekUIZQdk

      1. avatar Όχι πάλι..

        Μην παίρνεις ληγμένα. Σε χαλάνε.

      2. avatar Θαλής

        Εσύ μάλλον δεν κατάλαβες. Η λέξη "ειρωνία" σου λέει τίποτε;

        1. avatar καλά περνάμε και σήμερα.

          Έλα ντε ρε Θαλή! Άγνωστη λέξη του είναι φαίνεται, χα, χα, χα!

  20. avatar 1979…

    ...ευχαριστούμε πολύ, για τις όμορφες αναμνήσεις που μας ξύπνησες!!!

Παρακαλούμε περιμένετε ...