Χειμαρρώδης, ανατρεπτικός και σίγουρα με μπόλικη τρέλα. Ο Αναστάσης Κολοβός, τα τελευταία χρόνια «συστήνεται» ως το συμπαθητικό… λαμόγιο, Μάκης Ζούβας μέσω της σειράς «Έλα στη Θέση μου» του Alpha.

Η συνάντηση μας σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων έδειξε από την αρχή πως η συζήτηση που θα ακολουθούσε σίγουρα δεν θα ήταν κάτι το συνηθισμένο.

Η μεγάλη του αγάπη για το παιδικό θέατρο, η ενοχλητική αλογόμυγα της Τέχνης, το «μαζί τα φάγαμε» αλλά και το «αγκάθι» της υιοθεσίας είναι μερικά από τα όσα ο Αναστάσης Κολοβός συζήτησε με το newsbeast.gr.

Είσαι άνθρωπος που θες να έχεις τρέλα στη ζωή σου…

Ναι. Δυστυχώς όσο μεγαλώνουμε χάνουμε τον αυθορμητισμό. Και νομίζω ότι αυτό κυνηγάω. Το σουρεαλιστικό στοιχείο που έχει ένα παιδί.

– Σε βοηθάει αυτό να ανταπεξέλθεις σε δύσκολες καταστάσεις;

Νομίζω ότι έτσι μόνο πρέπει να ζει ένας άνθρωπος. Είναι πολύ μικρή η ζωή, φεύγει πολύ γρήγορα και όταν την παίρνουμε στα σοβαρά, χάνουμε την ουσία. Και έτσι την πατάνε καμιά φορά και οι άνθρωποι στη showbiz. Παίρνουν τον εαυτό τους στα σοβαρά. Ξαφνικά σταματάνε να σκέφτονται ότι παίζουμε θέατρο. Δεν είναι τυχαία η λέξη παίζω. Άμα πάρεις τον εαυτό σου στα σοβαρά, οτιδήποτε και αν κάνεις, το χάνεις. Και εγώ δεν θέλω ποτέ να το πάθω αυτό. Δεν ανακαλύψαμε το φάρμακο για το καρκίνο. Οκ… Παίξαμε σε δυο σειρές, σε πέντε θεατρικές παραστάσεις…

– Στο «Έλα στη Θέση μου» ξεκίνησες ως guest για 15 επεισόδια και έγινες… μόνιμος. Ο Μάκης Ζούβας αγαπήθηκε αμέσως…

Είναι ένα προσωπικό στοίχημα. Ήταν κάτι το οποίο ξεκίνησε και από δικιά μου έμπνευση γιατί τον ήθελαν σοβαρό κακό. Και είχα πολλές ενστάσεις. Είπα στην παραγωγή ότι: «δεν μας συμφέρει, ούτε εσάς ούτε εμένα να είναι σοβαρός ο κακός. Κωμωδία κάνουμε. Να είναι πιο προσιτός στον κόσμο». Ήθελα να τον βγάλω πιο λαϊκό.

– Ο Ζούβας είναι… λαμόγιο!

Ναι, νομίζω ότι αρέσει στον κόσμο γιατί έχει στοιχεία και από Καραγκιόζη που ήταν ένας λαϊκός ήρωας, που πάντα θα τα καταφέρει. Είναι λίγο λαμογιάκος αλλά καλός. Δεν θα πειράξει κανέναν ποτέ. Δεν κινδυνεύουμε από έναν Ζούβα…

– Από τι κινδυνεύουμε;

Από πολύ πιο ψηλά ιστάμενα πρόσωπα…Ο Ζουβάκος ο κακομοίρης έχει τη λαμογιά, η οποία κυλάει και στο αίμα μας δυστυχώς σε αυτήν τη χώρα. «Μαζί τα φάγαμε» όπως είπε και ο τύπος και τσαντίστηκαν πολλοί. Και ρωτάω: «Γιατί έχετε πρόβλημα με αυτό;» Άλλο το αν δεν φάγαμε τα ίδια. Όλοι φοροδιαφύγαμε, όλοι «κλέψαμε» από το δημόσιο ταμείο όσο μπορούμε. Είναι στο αίμα μας. Είναι μεγάλη συζήτηση. Ίσως να ευθύνεται ότι ήμασταν 400 χρόνια σκλαβωμένοι. Αλλά ναι, φταίνε οι περισσότεροι, είναι λίγοι αυτοί που δεν έχουν μερίδιο ευθύνης. Μην τρελαθούμε.

– Στο «Έλα στη Θέση μου», ο Μάκης και η Σύλβια προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί. Θα τα καταφέρουν;

Ναι, θα τα καταφέρουμε αλλά με πλάγιο τρόπο, με παρένθετη μητέρα. Και μ’ αρέσει αυτό το μήνυμα που περνάμε. Στεναχωριέμαι που βλέπω ζευγάρια που προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί, με άπειρες εξωσωματικές και διακινδυνεύουν την υγεία τους ενώ υπάρχουν τόσα παιδιά παρατημένα. Αν ήταν εύκολη η υιοθεσία, αλήθεια στο λέω, θα υιοθετούσα αύριο παιδάκι.

– Η υιοθεσία είναι πολύ μεγάλο «αγκάθι»…

Ναι, λες και θέλουν επίτηδες να φτύσεις αίμα για να το καταφέρεις. Υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι που δεν έχουν παιδί.

– Σε φοβίζει το ενδεχόμενο της πατρότητας;

Ναι. Χρειάζεται ωριμότητα. Το λέω συνέχεια. Κάντε ότι θέλετε, αλλά όταν είναι να έρθει ένα παιδί στον κόσμο, δεν είναι απλά τα πράγματα. Σαν άνθρωπος εγώ, παλεύω με τον εαυτό μου όπως όλοι, και έχω θέματα που δεν έχω λύσει ακόμα. Προφανώς για μερικά από αυτά μπορεί να ευθύνονται και οι γονείς μου. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που οι γονείς μου, φαινομενικά ήταν και είναι τέλειοι. Μου έδωσαν τα πάντα και τους χρωστάω πολλά. 50 χρόνια ζευγάρι. Έκαναν λάθη γιατί δεν υπάρχει η Βίβλος του καλού γονέα. Δεν έζησα όμως διαζύγια γιατί είναι ένα ζευγάρι που είναι ακόμα αγαπημένο. Ένα παιδί που μεγαλώνει λοιπόν με διαζύγια, μπαλάκι τα Σαββατοκύριακα, με πατριό και μητριά και όλα αυτά; Όποιος θέλει να κάνει παιδί, λίγη ωριμότητα. Να κοιτάξουμε το καλό του παιδιού. Όχι τον εγωισμό μας. Το παιδί πάντα προέχει.

– Ποια είναι τα επόμενα σου επαγγελματικά βήματα;

Συνεχίζω τα γυρίσματα για το «Έλα στη Θέση μου» και έχει υπάρξει μια πρόταση για κάτι ακόμα στην τηλεόραση. Δεν έχουμε καταλήξει. Έκανα και μια παιδική θεατρική παράσταση για το 1821 σε σκηνοθεσία της Ρέινα Εσκενάζυ και βγήκε σε live streaming. Είναι για παιδιά δημοτικού και γυμνασίου αλλά το σωστό παιδικό θέατρο βλέπεται και από μεγάλους. Μου αρέσει πιο πολύ το παιδικό θέατρο γιατί τα παιδιά είναι «αληθινά». Θέλει τρομερή δύναμη να παίξεις για παιδιά. Μου αρέσει η ζωντάνια και η κερκίδα που κάνουν και ας ξελαρυγγιάζομαι.

– Είναι πιο αυστηροί κριτές όμως τα παιδιά…

Πάντα. Το παιδί αν δεν του αρέσει κάτι θα σε τρολάρει. Παλιότερα, οι ηθοποιοί θεωρούσαν το παιδικό θέατρο υποδεέστερο. Χώρια που μετά με την κρίση ασχολήθηκαν πολλοί. Είναι ίσως το πιο σοβαρό πράγμα να παίζεις για τα παιδιά γιατί ουσιαστικά φτιάχνεις τους θεατές του μέλλοντος. Έχεις μεγάλη ευθύνη.

– Μπορείς μέσα από αυτή τη δουλειά να έχεις τα λεφτά που θα σου επιτρέψουν να ζεις αξιοπρεπώς;

Εγώ, πια ναι. Υπήρξαν άνθρωποι που στις καλές εποχές έβγαλαν τεράστια χρηματικά ποσά και έρχεται μια δύσκολη, και βγαίνουν στα κανάλια και λένε: «Δεν έχουμε λεφτά». Συγγνώμη, δεν ξέρω πού τα «έφαγες» και αν τα «έφαγες» στη «μεγάλη» ζωή αλλά όφειλες να έχεις πέντε δραχμές στην άκρη. Εγώ το καλοκαίρι δεν θα κάνω χλιδάτες διακοπές για να βγάλω μια φωτογραφία ώστε να «πουλήσω». Όχι! Με όλο το κόστος. Θα κάνω διακοπές σε ένα camping με την σκηνή μου και είμαι χαρούμενος με αυτό. Δεν μου λείπει η χλιδή. Πολλοί φταίνε που δεν έχουν λεφτά.

– Ποια είναι η πρώτη θεατρική παράσταση που συμμετείχες;

Εγώ ξεκίνησα στο άσχετο όταν ήμουν φοιτητής στο Φυσικό της Θεσσαλονίκης με την Τάμυ Παπαχρήστου. Είχε φτιάξει μια ομάδα που λεγόταν Traverso και κάναμε ακτιβιστικές δράσεις. Είχαμε όραμα με ροκ διάθεση και δράση. Ευτυχώς είδα νωρίς τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Βέβαια θα ήθελα να έχω και το πτυχίο. Δεν το πήρα. Θέλω να πω στα νέα παιδιά που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί να κυνηγήσουν τα όνειρα τους αλλά προέχει να γεμίσουν το μυαλό τους με γνώση και μόρφωση. Δυστυχώς πολλές δραματικές σχολές είναι, κατ’ εμέ, μια αρπαχτή. Κοιτούν να σε πλάσουν ώστε να βγεις στο τηλεοπτικό τοπίο. Ένα… εργοστάσιο. Εγώ το μετάνιωσα που παράτησα το Πανεπιστήμιο για το θέατρο και για κάποια μαθήματα δεν πήρα το πτυχίο. Πλέον θέλω να γεμίζω γνώση, μου αρέσει το διάβασμα. Ένας ηθοποιός, αν μη τι άλλο, πρέπει να έχει γνώση και να μην επαναπαύεται.

– Ποιο άλλο εφόδιο πρέπει να έχει ένας ηθοποιός εκτός από τη γνώση;

Σίγουρα και το ταλέντο. Υπάρχει η σκληρή δουλειά αλλά υπάρχει και το ταλέντο και όλοι οι άνθρωποι έχουν ταλέντο σε κάτι. Δεν υπάρχει περίπτωση, απλά πρέπει να το βρουν. Είναι κρίμα να αφήνει κάποιος το ταλέντο του ανεκμετάλλευτο.

– Η κατάσταση που ζούμε εδώ και ενάμιση χρόνο λόγω του κορονοϊού σε επηρέασε;

Ξέρεις κάτι; Λένε όλοι να γυρίσουμε στην κανονικότητα. Ποια είναι αυτή; Και τελικά μας άρεσε; Έχουμε βάλει μυαλό από τον κορονοϊό; Φιλικό ζευγάρι στην Κίνα μου περιέγραφε την κατάσταση εκεί τον Φεβρουάριο ενώ εμείς παρτάραμε και μου φαινόταν εξωφρενικό. Αυτό λοιπόν πρέπει να καταλάβουμε: Πως όταν θα καεί το δάσος, θα καεί και το σπίτι μας. Να καταλάβουμε βαθιά πως ότι απασχολεί το διπλανό μας θα έρθει και σε μας. Στην αρχή λέγαμε: «Εντάξει… Είναι στην Κίνα. Είναι μακριά». Τώρα όμως ήρθε και στο σπίτι μας. Και γίναμε όλοι ένα.

– Σου δημιουργήθηκε κάποια φοβία;

Ναι. Εξάλλου το άγχος έχει υπόγεια διεργασία. Δεν το καταλαβαίνεις γι’ αυτό είναι επικίνδυνο. Δυστυχώς είμαι αγχώδης. Το καταπολεμώ όσο μπορώ. Ευτυχώς, είναι η σύντροφος μου ψυχολόγος αλλά… δεν μπορεί να με αναλάβει. Είμαι τόσο αγχώδης που υπάρχουν ώρες που κουράζομαι εγώ με τον εαυτό μου.

– Πλέον έχει αρχίσει και «κινείται» η μυθοπλασία, για παράδειγμα «Άγριες Μέλισσες» οι οποίες έχουν υψηλά standards…

Ναι και μπράβο τους. Μπράβο στους ηθοποιούς και στη παραγωγή και μπράβο στον κ. Καραγιάννη γιατί θέλει κότσια να κάνεις καθημερινό εποχής. Θέλει όμως συνεχή προσπάθεια. Γίνονται και θα γίνουν και εφέτος πολλές σειρές μυθοπλασίας αλλά κάποιες είναι και λίγο αρπαχτές. «Κόβεται» μια σειρά και μένουν άνεργοι τεχνικοί και ηθοποιοί. Γιατί «κόβεται»; Γιατί ήταν αρπαχτή και ο κόσμος που έχει «ξυπνήσει» δεν θα τη δει. Ας γίνουν λιγότερες σειρές από το να γίνουν πολλές και οι μισές να «κοπούν». Είναι στενάχωρο γιατί το έχω ζήσει… Είναι βία αυτό.

– Εμείς σε γνωρίσαμε στο «Παρά Πέντε»…

Ωραία εμπειρία το «Παρά Πέντε»… Όταν χτύπησε το τηλέφωνο μου, ήμουν με μια παρέα. Μου είπαν να κάνω μερικά επεισόδια και στο τέλος του τηλεφωνήματος το είπα στους φίλους μου έκαναν λες και μπήκε γκολ. Μετά περπατούσα στο δρόμο και με κοιτούσε ο κόσμος και αναρωτιόμουν «έχει τίποτα η μύτη μου; είμαι ξεκούμπωτος; Τι;». Μετά κατάλαβα ότι ήταν λόγω του «Παρά Πέντε». Εκεί κατάλαβα τη δύναμη της τηλεόρασης. Ο Καπουτζίδης ήταν άψογος. Βλέπω και την πορεία του και τον χαίρομαι. Θα ήθελα να υπάρχουν τέτοιοι φωτεινοί άνθρωποι στη δουλειά μας. Είναι μαγικός άνθρωπος. Έχει άποψη για πολλά και για την πολιτική. Σε όλα τα επίπεδα είναι μάχιμος.

– Εσύ θα κατέβαινες στην πολιτική;

Στην ζωή μου, δεν θέλω να… κατεβαίνω αλλά να ανεβαίνω. Η απάντηση είναι λοιπόν, όχι γιατί θα άντεχα ένα χρόνο!

– Γιατί αυτό;

Γιατί θα τα έβαζα με όλους, τους κακούς, τα συμφέροντα… Οπότε όχι. Θεωρώ ότι ένας ηθοποιός δεν πρέπει να τα ανακατεύει αυτά. Ένας ηθοποιός πρέπει να είναι σαν την… αλογόμυγα. Να τσιγκλάει συνέχεια. Να ενοχλεί. Γιατί η Τέχνη αυτό κάνει. Ενοχλεί τους πάντες. Από τα Αρχαία χρόνια μέχρι τώρα. Τα έργα έχουν μέσα πολιτική. Είμαστε πολιτικά όντα. Αυτό κάνει η Τέχνη. Οπότε τι μου λες; Ότι θα κατέβεις στην πολιτική και θα γίνεις υπουργός; Δεν γίνεται. Μου φαίνεται ανήθικο. Αν θες να έχεις πολιτική δράση γίνε ακτιβιστής. Κατέβα στο δρόμο, πάλεψε για φτωχά παιδιά και μειονότητες. Εκεί να σε παραδεχθώ και να πάμε και μαζί να συγκρουστούμε με την εξουσία και με τα συμφέροντα και όλα.

– Διακρίνω έναν αναρχίζοντα ρομαντισμό;

Ναι, έτσι δηλώνω. Αναρχικός με τη ρομαντική έννοια. Αναρχικός δεν σημαίνει ότι κατεβαίνω στο δρόμο και σπάω αυτοκίνητα, ούτε μπαχαλάκιας. Σημαίνει ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια κοινωνία που δε θα χρειαζόμασταν τον αστυνομικό και τον δικαστή κλπ. Αυτό δεν πρόκειται να υπάρξει όμως ποτέ γιατί ο άνθρωπος είναι ατελής πάντα.

– Κεφάλαιο ελληνικό metoο. Θα έρθει η κάθαρση;

Αυτές οι καταστάσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν όσο σκληρό και αν ακούγεται. Ξεκινάμε από το «δώσε εξουσία σε έναν άνθρωπο για να δεις ποιος πραγματικά είναι» μέχρι το τι κουβαλάει ο κάθε άνθρωπος. Άρα, όχι, δεν θα έρθει η κάθαρση σίγουρα όμως μπαίνει φως στο χώρο μας.

– Σε λίγες μέρες έρχονται τα γενέθλια σου. Είσαι συμφιλιωμένος με το χρόνο που περνάει;

Ναι. Είμαι πολύ τυχερός που είμαι ζωντανός. Είναι θείο δώρο. Άλλοι άνθρωποι δεν το είχαν. Να χαιρόμαστε που μεγαλώνουμε. Ξέρεις κάτι; Στο θέμα του χρόνου που περνάει εσείς οι γυναίκες είστε οι άτυχες γιατί σε αυτούς τους παρανοϊκούς καιρούς πρέπει να είστε σε όλα τέλειες. Είναι άδικο αυτό που ζείτε. Ένας άντρας με κοιλίτσα θεωρείται σέξι ενώ σε μια γυναίκα τις περισσότερες φορές δεν είναι αποδεκτό. Ας προσέξουν λοιπόν λίγο οι γονείς και τον ψυχισμό των παιδιών τους αλλά και τα πρότυπα που εκείνα λαμβάνουν γιατί πολλές φορές οδηγούν σε διατροφικές διαταραχές. Αν το παιδί ξεφύγει και πάθει βουλιμία ή ανορεξία δεν σώζεται εύκολα. Αν δει ένας γονιός ότι το παιδάκι του για ένα συγκεκριμένο λόγο τρώει ή δεν τρώει, ας πάει να συμβουλευθεί έναν ειδικό αντί να του φωνάζει να τρώει ή να μην τρώει αντίστοιχα.

– Ποιο είναι το μεγαλύτερο σου απωθημένο;

Νομίζω η υιοθεσία. Δεν με ενδιαφέρει να φέρω εγώ ένα παιδί στον κόσμο, υπάρχουν… Κολοβοί. Απλοποιείστε λίγο τη διαδικασία της υιοθεσίας. Υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι που θα γίνουν υπέροχοι γονείς. Κάντε τους πιο εύκολη τη ζωή.

– Τι είναι η ομάδα Δαγίπολη;

Είναι μια ομάδα χοροθεάτρου, ιδρυτής και πρωτοπόρος της είναι ο Γιώργος Χρηστάκης, ο οποίος είναι ο ίδιος ανάπηρος. Οδηγεί, έχει γυρίσει όλον τον κόσμο, έχει κάνει πολλά περισσότερα πράγματα από μένα. Φαντάσου ότι όταν τον γνώρισα, μόλις είχα απολυθεί από τον Στρατό και ήμουν σερβιτόρος -τι πρωτότυπο για ηθοποιό; – σε ένα μαγαζί, μου είπε ότι είναι χορογράφος και βλέποντας το αναπηρικό αμαξίδιο του απάντησα: «Και εγώ είμαι ο Μέγα Αλέξανδρος». Τόσο αδαής ήμουν… Μπήκα σε ένα σύμπαν τρελό και οι εμπειρίες που έζησα με έκαναν καλύτερο άνθρωπο. Γι’ αυτό πασχίζω ακόμα και τώρα. Έχουμε εκτός από καλλιτεχνική και ακτιβιστική δράση και κάνουμε… μικρές επαναστάσεις. Αυτές έχουν ουσία. Ας αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας προς το καλύτερο και μετά αλλάζουμε και τον κόσμο…

TAGS