Για τους… μυημένους στον κόσμο του stand up comedy και τους καλά γνωρίζοντες τα ποδοσφαιρικά ζητήματα, το όνομα του Αλέξανδρου Τσουβέλα δεν ήταν άγνωστο. Οι υπόλοιποι τον έμαθαν όταν άνοιξε την πόρτα του «Ταξί» για πρώτη φορά στις 19 Σεπτεμβρίου του 2020.

Από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα, ο Αλέξανδρος Τσουβέλας έχει φιλοξενήσει στο «Ταξί» του πάνω από 200 άτομα και έχει προσφέρει στιγμές γέλιου στους τηλεθεατές του Ant1.

Υπάρχουν όρια στην σάτιρα που κάνει ένας stand up comedian; Υπάρχει κάποιο θέμα το οποίο απλά είναι απαγορευμένο; Πώς σχολιάζει τις καταγγελίες για σεξουαλικές κακοποιήσεις που έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα; Και ποιος θα δώσει τη… χαριστική βολή τελικά σε όσους κριθούν ένοχοι;

Ο Αλέξανδρος Τσουβέλας μίλησε στο newsbeast.gr και απάντησε σε όλα…

Μπήκες στη ζωή των τηλεθεατών με το «Ταξί» και έκανες τους πάντες να σε ψάχνουν στο δρόμο. Στη δική σου ζωή όμως πώς μπήκε το «Ταξί»;

Το «Ταξί» ήρθε μέσω του κ. Τζώρτζη Ποφάντη ο οποίος μου έκανε την πρόταση. Είχαμε ήδη συνεργασία στη διαδικτυακή πλατφόρμα του Netwix και είχε δείγμα της δουλειάς μου. Το συζητήσαμε, το βάλαμε κάτω και νομίζω ότι το έχει αγαπήσει ο κόσμος.

Τη δέχθηκες αμέσως την πρόταση;

Πάντα σκέφτομαι, γιατί η τηλεόραση θέλει μια προσοχή σε ανθρώπους που έρχονται έξω από αυτήν όπως εμείς, δηλαδή παιδιά που γίναμε πιο γνωστά μέσω του διαδικτύου ή και από άλλες πλατφόρμες. Θέλει μια προσοχή, να είναι κοντά σε αυτό που κάνεις. Δεν είχα στο μυαλό μου ότι πρέπει να κάνω τηλεόραση σώνει και ντε. Όμως πάντα με ενδιέφερε να εκφράζομαι και να περνάω καλά σε ότι κάνω. Είναι ένα βασικό στοιχείο για τη δική μου ζωή. Σκέφτηκα ότι θα περάσω καλά. Προέβλεψα ότι θα βγει κάτι καλό από αυτό και είπα το ναι.

Άρα μέσα από το «Ταξί» εκφράστηκες;

Πάντα εκφράζομαι. Ακόμα και μέσω της συνέντευξης που κάνουμε τώρα. Δεν μου αρέσει να κάνω διεκπεραιωτικά πράγματα για να περνάει η ώρα, αν και όλοι τα έχουμε κάνει κατά καιρούς. Προσπαθώ όσο μπορώ να έχει νόημα ότι κάνω και να με πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα.

Έχει υπάρξει κάτι «διεκπεραιωτικό» που έχεις κάνει και για το οποίο έχεις μετανιώσει;

Όχι δεν έχω μετανιώσει για κάτι.

Είσαι κωμικός, ραδιοφωνικός παραγωγός, παρουσιαστής αλλά και… τραγουδιστής…

Τραγουδιστής για να πω ότι είμαι θα έπρεπε να κάνω επαγγελματικά δουλειά. Μου αρέσει να τραγουδάω αλλά δεν είμαι επαγγελματίας.

Έχεις όμως τραγουδήσει σε club στο Μπουρνάζι…

Ναι, το έχω κάνει και αυτό. Βέβαια το 2000! Το έκανα για λίγο καιρό, περίπου 20 μέρες νομίζω. Έκανα ένα κομμάτι τραγουδιστικό με κάποιες μιμήσεις. Έψαχνα τρόπο και εκεί να εκφραστώ. Έψαχνα διέξοδο να δείξω πράγματα. Από εκεί νομίζω ξεκινάνε όλα. Από εμάς τους ίδιους και μετά έρχονται και τα υπόλοιπα.

Ποια ήταν η πρώτη φορά που ανακάλυψες το κωμικό «χάρισμα» σου;

Στο σχολείο, στο Γυμνάσιο όταν είδα ότι έχω μια ευκολία στο να αρχίζω να μιμούμαι καθηγητές. Είναι πολύ βασικό να βλέπεις τον άλλον στην καθημερινότητα του ή να τον βλέπεις όσο μπορείς πώς κινείται στο χώρο για να μπορείς να τον μιμηθείς. Η αλήθεια είναι ότι τότε, πήγαινα πίσω -τότε ήταν της μόδας το τσιγάρο, εγώ δεν καπνίζω- στο καπνιστήριο και έκανα μιμήσεις για να περνάνε καλά οι συμμαθητές μου.

Τι συμβαίνει αν στην παράσταση το «δυνατό» σου αστείο δεν έχει την αποδοχή που περιμένεις;

Πας στο άλλο αστείο και στην άλλη κατάσταση πιο γρήγορα. Πρέπει να είσαι έτοιμος, να έχεις τις κεραίες σου ανοιχτές. Παίζει ρόλο και η περιοχή που παίζεται η παράσταση. Δηλαδή αν πας να πεις ένα σύγχρονο κείμενο και κοιτάξεις το κοινό σου κάτω και καταλάβεις ότι είναι άτομα μεγαλύτερης ηλικίας σε μια επαρχιακή πόλη, θέλει άλλη προσέγγιση. Γι’ αυτό εγώ πάντα προσπαθώ να κοιτάω το κοινό μου και να προσπαθώ να καταλάβω περί τίνος πρόκειται. Αν και είναι ευθύνη του κωμικού να «εκπαιδεύει» το κοινό του, είναι και ευθύνη του να γελάει το κοινό του. Χρειάζεται μια ισορροπία.

Υπάρχει κάποιο όριο που δεν πρέπει να περάσει ένας stand up comedian;

Νομίζω ότι είναι στο χέρι του κωμικού να αυξήσει τα όρια του. Τα όρια σκάβονται με κουταλάκι στο χώμα σιγά – σιγά αλλά και πάλι χρειάζεται ευελιξία. Αν δεις ότι πέρασες το όριο -πάλι έχει να κάνει με την αντίδραση του κοινού – μπορείς να επαναφέρεις τα πράγματα και να επαναφέρεις το κοινό. Νομίζω ότι είναι ευθύνη του κωμικού να ανακαλύπτει τα όρια του και όχι να φοβάται μην τα περάσει.

Υπάρχει κάποιο θέματα που δεν έχεις «αγγίξει» ποτέ;

Υπάρχουν θέματα που αγγίζεις πάντα και πρέπει να αγγίζεις πάρα πολλά θέματα. Σημασία όμως έχει αν εκεί βγάζεις κάτι δικό σου προσωπικό. Βγάζεις κάποιο απωθημένο πάνω σε αυτό το θέμα ή θέλεις να το σατιρίσεις και να κάνεις καλύτερο και σένα και το κοινό και τη ζωή σου; Αυτή είναι η δική μου σκέψη και πάντα θα είναι.

Στην προσωπική σου ζωή δέχεσαι την σάτιρα;

Ναι, δέχομαι τους ανθρώπους, ακούω τους ανθρώπους. Από αυτούς προέρχομαι και εκεί καταλήγει αυτό που κάνουμε. Αλλά βάζω και εγώ τα όρια μου. Δεν σατιρίζονται οι κωμικοί από άλλους απλά κάποιοι άνθρωποι τοποθετούνται απέναντι σε αυτά που λες και πρεσβεύεις.

Έχεις αντιμετωπίσει άβολα περιστατικά σε παράσταση;

Έχω δει ζευγάρι να έχουν έντονη ερωτική δράση πίσω – πίσω σε καναπέ, και εγώ να παίζω και επειδή είμαι ψηλός το βλέμμα μου έπεφτε εκεί. Αυτοί νόμιζαν ότι επειδή είναι σκοτάδι δεν φαινόντουσαν. Έχω παίξει με χαλασμένα μικρόφωνα λες και είμαι παλιός τραγουδιστής. Έχουμε παίξει με 6 άτομα λόγω νεροποντής. Καθίσαμε σε ένα τραπέζι και λέγαμε ιστορίες. Όλα μας έχουν τύχει. Όταν υπάρχει τριβή και παίζεις σχεδόν κάθε Παρασκευή για αρκετά χρόνια, σε μικρά μπαρ και καφέ, όπως ξεκινάνε όλοι, θα αντιμετωπίσεις πολλά. Μεθυσμένους, hecklers… πολλά.

Στο «Ταξί» ποιο ήταν το πιο άβολο που σου έτυχε και δεν «έπαιξε» στον τηλεοπτικό αέρα;

Μου έχει τύχει μια κοπέλα η οποία ενώ είπε «εντάξει παίζουμε» δεν ήθελε να παίξει καθόλου. Δεν συμμετείχε. Δεν ξέρω γιατί. Ήρθε ένα μήνυμα από το αγόρι της άβολο και τσακώθηκε; Μια πολλή περίεργη κούρσα αλλά τα διαχειριζόμαστε και αυτά.

Σε έχω ακούσει να χρησιμοποιείς τη φράση «κωμική πόρνη». Θες να μου εξηγήσεις τι εννοείς με αυτό;

Έχει υπάρξει αυτή η φράση και είχε παρεξηγηθεί. Να σου πω την αλήθεια, όλοι οι κωμικοί, επειδή υπάρχει ένα συστατικό καταθλιπτικό, όχι έντονο, είναι σα να είναι εν υπνώσει. Νιώθεις άδειος μετά από μια καλή παράσταση, και ας είναι και με καλή αμοιβή, δεν έχει σημασία. Όλα αυτά τα γέλια, τα χειροκροτήματα και όλα αυτά που δίνεις, και όταν μετά είναι ένα άδειο θέατρο και εσύ είσαι κουρασμένος με μια τσάντα στον ώμο, την πετσέτα ή τη δεύτερη μπλούζα για τον ιδρώτα, και πας να βρεις κάτι πρόχειρο να φας για να πας στο ξενοδοχείο ή για να πας σε μια άλλη πόλη στην άλλη παράσταση… Νιώθεις άδειος. Δεν το λέω για να μειώσω τις πόρνες. Νιώθεις «άδειος». Νιώθεις ότι έδωσες για τα χρήματα την ενέργεια σου και την κωμωδία σου ή όποιο ταλέντο υπάρχει. Ότι τα έδωσες όλα, πήρες κάποια χρήματα, άντε τώρα να κοιμηθείς. Είναι λίγο άβολη η μετά διαδικασία για τους κωμικούς. Τα μετά είναι δύσκολα διαχειρίσιμα.

Είναι αλήθεια ότι έχεις πάντα στο αυτοκίνητο σου μια μπάλα μπάσκετ;

Ναι! Να σου πω την αλήθεια επειδή μου λείπει το κομμάτι του ερασιτεχνικού αθλητισμού με όλα αυτά που περνάμε, ακόμα και στα γυρίσματα στο «Ταξί» βλέπω γήπεδα και σκέφτομαι πόσο μου λείπει.

– Είσαι άνθρωπος που ακολουθεί δηλαδή έναν υγιεινό τρόπο ζωής;

Δεν καπνίζω, αλκοόλ λίγο αλλά δεν είμαι της υγιεινής ζωής γιατί τρώω παραπάνω κρέας και βλακείες παραπάνω απ’ ότι πρέπει αλλά κάποια στιγμή τα κόβουν όλα οι γιατροί, όπως και να έχει. Δεν το παίζω life coach της υγιεινής ζωής απλά προσέχω λίγο. Μ’αρέσουν τα ρούχα μου και δε θέλω να τα αλλάξω!

Τι περιμένουμε από σένα μετά;

Αυτή την στιγμή γράφω για όταν ανοίξουν τα θέατρα στο κομμάτι της παράστασης. Δεν έχω ποτέ κάποιο σχέδιο. Είναι πάρα πολλές οι δουλειές για να σκεφτώ τι θα κάνω. Απλά προσπαθώ να είμαι ενεργός και κυρίως προσπαθώ να συμμετέχω σε όλα αυτά που γίνονται γύρω μας. Να λέω την άποψη μου. Δεν μου αρέσει να μην πω κάτι γι’ αυτά που γίνονται προκειμένου να μη δυσαρεστήσω τον κόσμο. Νομίζω ότι και αυτός που θα νιώσει από μένα μια δυσαρέσκεια για μια αντίθετη γνώμη, θα με εκτιμήσει περισσότερο. Το πιστεύω αυτό.

Είσαι ένας άνθρωπος που κινείται σε mediaκούς χώρους και έχεις παρακολουθήσει όλα όσα συμβαίνουν στον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο με τις καταγγελίες περί κακοποιητικών συμπεριφορών και σεξουαλικών παρενοχλήσεων. Έχεις δει ή έχεις δεχθεί κακοποιητική συμπεριφορά;

Ούτε έχω δει, ούτε έχω δεχθεί. Τα παιδιά του stand up comedy ναι μεν είμαστε στα θέατρα αλλά μας τα δίνουν με έναν ηχολήπτη και έναν φροντιστή. Δεν έχουμε παρέες και τριβή με άτομα που βλέπουμε τα ονόματά τους να είναι ή από τη μια ή από την άλλη πλευρά. Μπορεί να μιλάω εγώ αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω την σχέση που έχουν οι κωμικοί, οι οποίοι κάνουν την υπενοικίαση ενός θεάτρου.

Καλώς βγαίνουν. Είμαι σίγουρος ότι καλύτερα που βγήκαν τώρα και όχι τότε, γιατί πολύ φοβάμαι, ότι με τον τρόπο που κινούνται αυτοί που τα έκαναν αυτά, θα τα έθαβαν πιο εύκολα χωρίς τη δύναμη του διαδικτύου που υπάρχει τώρα. Το διαδίκτυο με την ταχύτητα που έχει τα πήγε όλα πιο γρήγορα, τα αποκάλυψε περισσότερο, τα ξεγύμνωσε πιο πολύ και βοηθάει περισσότερο στο κομμάτι της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη, εννοώ τα μάτια του κόσμου. Εκτός από την κανονική Δικαιοσύνη, επειδή μιλάμε για το κομμάτι των ηθοποιών, των καλλιτεχνών κλπ, που έχουν να κάνουν με τον κόσμο, ο κόσμος θα αποδώσει δικαιοσύνη στο τέλος.

Δεν είμαι υπέρ των λαϊκών δικαστηρίων, δεν λέω αυτό προς Θεού. Εννοώ στο κομμάτι της διάρκειας. Γιατί αν κάποιος έχει κάνει αυτά τα αίσχη και σε 4-5 χρόνια είναι έξω, αυτός ο άνθρωπος μόνο από τον κόσμο θα τιμωρηθεί, αν βγει στο περιθώριο και δεν ξαναδουλέψει ποτέ. Ο κόσμος θα είναι ο μοναδικός κριτής. Εμείς στον κόσμο απευθυνόμαστε και νομίζω ότι αυτός θα είναι που θα δώσει τη χαριστική βολή. Αλλά θα πρέπει να γίνουν όλα πιο αυστηρά και στο κομμάτι της Δικαιοσύνης και θα πρέπει σίγουρα να δούμε το κομμάτι της παραγραφής για τέτοιες πράξεις. Είναι αδιανόητο. Δεν το δέχεται η κοινωνία κάποιος που έχει βιάσει κάποιον, και μιλάω και για το κομμάτι που σου «κόβει» το δρόμο με φράσεις «αν δεν κάνεις αυτό δε θα βρεις δουλειά». Αυτή η εργασιακή σεξουαλικού τύπου απειλή δεν θα πρέπει να παραγράφεται σε 15 χρόνια. Αλλάζει τη ζωή ενός ανθρώπου και η ψυχή του. Τα ψυχικά τραύματα δεν παραγράφονται ποτέ.

TAGS