«Το νέο του διαβατήριο λέει πως είναι Έλληνας αλλά ο Γιάννης Αντετοκούμπο έζησε τη ζωή ενός μετανάστη που αγωνίζεται» γράφει η εφημερίδα «New York Times» σε άρθρο- αφιέρωμα στον 18χρονο μπασκετμπολίστα του Φιλαθλητικού που έχει τραβήξει την προσοχή των σκάουτερ του ΝΒΑ.

«Πουλούσε πράγματα στους δρόμους για να θρέψει τον εαυτό το και τα αδέλφια του. Όταν άλλες οικογένειες έμπαιναν στο πλοίο για διακοπές στα νησιά εκείνος άλλαζε σπίτι αναζητώντας το φθηνότερο νοίκι», συνεχίζει το άρθρο με τίτλο «Η πείνα για μια καλύτερη ζωή μπορεί να τον οδηγήσει στο ΝΒΑ».

Αλλά ο 18χρονος Γιάννης διαφέρει από τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που αγωνίζονται να επιβιώσουν στην Ελλάδα. Εκείνος γεννήθηκε εδώ από Νιγηριανούς γονείς, μιλά άπταιστα ελληνικά, φοίτησε σε ελληνικό σχολείο και πρόσφατα έγινε Έλληνας πολίτης, επισημαίνει ο αρθρογράφος.

Ο Αντετοκούμπο παίζει και πολύ καλό μπάσκετ, σύμφωνα με τους σκάουτερ του ΝΒΑ. Οι αναλυτές των DraftExpress.com και HoopsWorld.com, προβλέπουν πως το όνομά του θα ακουστεί στον πρώτο γύρο των ντραφτ του ΝΒΑ αύριο.

«Από τη στιγμή που άρχισα το μπάσκετ, το όνειρό μου ήταν να γίνω μεγάλο αστέρι, να έχω μεγάλο μέλλον στο άθλημα», λέει ο 18χρονος. Ξεκίνησε στον Φιλαθλητικό στου Ζωγράφου πριν από έξι χρόνια αλλά η επόμενη σεζόν θα τον βρει στην Ισπανία, εκτός αν οι άνθρωποι του ΝΒΑ έχουν άλλα σχέδια γι’ αυτόν. Υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Σαραγόσα στην Ισπανία έναντι 325.000 δολαρίων για τρία χρόνια.

Όπως κι άλλοι μετανάστες στην Ελλάδα, οι γονείς του Γιάννη έδιναν καθημερινά τον αγώνα της επιβίωσης. Ο ίδιος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Θανάσης πουλούσαν ρολόγια, τσάντες και γυαλιά ηλίου για να τους βοηθήσουν, διακινδυνεύοντας τις θέσεις τους στο ρόστερ αφού έχαναν προπονήσεις.

«Κάποιες φορές το ψυγείο μας ήταν άδειο. Κάποιες μέρες δεν πουλούσαμε τίποτα και δεν είχαμε λεφτά για φαγητό»,
αφηγείται.

Ο Φιλαθλητικός βοήθησε τη μητέρα του Αντετοκούμπο να βρει δουλειά και ο πρώην προπονητής Σπύρος Βελινιάτης έπεισε τα δύο αδέλφια να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στο μπάσκετ,

«Έχεις μπροστά σου τον Μότσαρτ και δεν έχει φαγητό, τι του δίνεις; Έχεις δίλημμα», λέει ο Βελινιάτης. «Η απάντηση δεν είναι ένα βιολί, είναι ψωμί».

Όπου κι αν καταλήξει ο 18χρονος, οι γονείς του και τα αδέλφια του πιθανότατα θα πάνε μαζί του. Ο ίδιος δηλώνει περήφανος που θα μπορεί να στηρίξει την οικογένειά του. «Του λέω, ‘σε παρακαλώ Γιάννη πήγαινε και θα έρθουμε κι εμείς αργότερα’. Εκείνος μου λέει ‘όχι, θα έρθετε μαζί μου’. Θέλει να φροντίσει την οικογένειά του και να μας έχει στο πλευρό του», αφηγείται στην εφημερίδα η μητέρα του.

TAGS
Μάθετε πρώτοι τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τον κόσμο στο Google News του Newsbeast. Ακολουθήστε το Newsbeast σε Instagram, Facebook και Twitter.